اهمیت الگو درعرصه دعوت

نویسنده: مصطفی مشهور
ترجمه: سعدیه حفیظ

اکثریت جوامع اسلامی مارا مسلمانانی تشکیل میدهندکه اسلام را (با همه خرافات و بدعت های وارد شده در آن ) از پدر و پدر کلان های خود با ارث برده اند.بر علاوه ،احساس ناتوانی،عقب ماندگی، دنباله روی، شکست داخلی، فساد، بی بندو باری، مختل شدن معیارهای مادی و دید نادرست به دنیا ورسالت انسان در آن را که استعمار در روان بیشترمسلمانان به میان آورده هم به ارث گرفته اند.

همراه با مفاهیم و ا مور سطحی که منحیث بدیل اسلام و نظام ها وقوانین آن در کشور های اسلامی تقدیم نموده اند. تعدادی را با این مبادی مسلح نموده احزاب و گروه ها تشکیل دادند که وحدت و هم پارچگی ملت های مسلمان را از هم گسستند. همین گونه ،تصویر های تأسف بار دیگر که در سر زمین های اسلامی خود می نگریم.

عرصه دعوت در عصر امروز از عصر پیامبر صلی الله علیه وسلم کاملاً متفاوت است. چون پیامبر صلی الله علیه وسلم و دیگر مسلمانان مشرکین و کفار را به پذیرش اسلام ورها نمودن بت پرستی وایمان به پروردگاریکتا فرامی خواندند.وهمه تلاش ها در راستای تغیرعقیده آنها به مصرف می‌رسید.هنگامیکه تغیر صورت میگرفت ویکی از آنها از دایره کفر به دایره اسلام داخل میگردید.اسلام را می آموخت و بدان پایبند میشد.انتقال از کفر به ایمان و از گمراهی به هدایت را انتقال بزرگی می پنداشت چه در عقب آن خیر بزرگ در دنیا و آخرت برایش نهفته بود.ازاینرو بزرگی این دین، کتاب و پیامبرش را به دیدهء قدر نگریسته نفس هایشان از ریشه تغیر نمود و بقایا و رسوبات جاهلیت از اذهانشان دور گردید. و از آنها مردان و زنان با ایمان به بار آمد.که نخستین حکومت اسلامی برشانه های آنها قایم گردید.و از خود بهترین مثالهای مبارزه،قربانی،پایدار،محبت و همکاری را رقم زدند.

اما با آنهایکه ما امروز درعرصه دعوت سرو کار داریم نه کفار اندو نه مشرکین.بلکه ما در مقابل مسلمانانی قرار داریم که گمان میبرند بر آنچه آنهاپایبند اند(با همه خرافات وشائبه ها)آن اسلام است که از نسل های گذشته به ارث گرفته اند. اغلب هنگامیکه آنها را به نعمت فهم درست از اسلام فرامی خوانیم اکثریت نصیحت را انکار می کنند.چون خود را مسلمانانی بی نیاز از فهم بیشتر می پندارندوجارو جنجال ها و چلنج های زیادی میان مدعوین و دعوتگران رخ میدهد.به ویژه هنگامیکه دعوتگران شیوه مناسب را در دعوت خویش در نظر نگیرند.که در مقابل، تعصبات وگروه بندی های صورت میگیرد که همه تلاش ها را پراکنده وشاید در برابر هم قرار دهد.

ازاینرو ما نیاز جدی به دعوتگر الگو داریم که دارای قلب بزرگ ،اخلاق نیکووروش مناسب باشد.تا قلب ها را فتح و اعتماد را میان خود و مدعوین خود به میان آورد.چگونگی درست نمودن تصورات وسلوک نامناسب انهارا بداند.بدون اینکه تفرقه و جنگ و جدل به میان آید.دعوتگریکه با تواضع،حکمت،پند نیکوبرمدعوین تأثیر گذاشته آنها را به پیروی واستجابت فراخواند.هنگامیکه دعوتگران مسلمانان را جهت تصحیح فهم شان از اسلام فرامی خوانند، باید احساس نمایند که آنها جزء از مردم و مردم جزئی از آنها هستند.خود را جمع مسلمانان جدا از دیگران نشمارند.چه این گونه پنداردعوتگران را در انزوا قرارداده در خود پیچیده از میان میروند.بایست با دیگران نسبت به خودشان مهربانترباشند.چه آنها کشت زار دعوت اند که برآن بذر دعوت را می افشانند.

تفاوت میان کافری که به اسلام فرامی خوانیم ومسلمانی که به درست نمودن فهم اش از اسلام می پردازیم واضح است.چون کافر هیچ حقی جز تبلیغ و فراخواندن به اسلام بر ما ندارد.اما مسلمان ولو هر اندازه منحرف هم باشد بر ما حق برادری را دارد.واز حقوق برادری است که بروی گمان نیک داشته و تهمت کفرو نفاق را نبندیم.تعامل ما با مسلمانان با معیار اخوت وبرادری اسلامی تأثیر به سزای رادر جلب و جذب و پذیرش دعوت ما نسبت به هر وسیله دیگر ،دارا می باشد.هم چنان در کنار فراخواندن مسلمانا ن جهت تصحیح فهم شان از اسلام ما هدف دیگری هم داریم که آن ایجاد اعتماد به دین اسلام می باشد .که اسلام برنامه زندگی است .هم چنان ایجاد اعتماد به حرکت اسلامی که به خواست پروردگار توانایی رهبری امت اسلامی را دارا است.

پیرامون تغیر مطلوب

مهمترین چیزی که زندگی امروزی مسلمانان بدان نیازمند است : تصحیح دید و نقش آنها در زندگی و آنچه که توجه شان را به خود جلب کند میباشد.

مایورش مادیت رابر جانب معنویت احساس می نماییم .می نگریم که دنیا بزرگترین علاقه مندی وتوجه شان را کسب نموده است.همه تلاش ها و وقت خود را در راستای برآورده شدن خواسته های زندگی،بدن وچگونگی بدست آوردن و بهره بردن ازآن مبذول می دارند.اما مسایل دین وخواسته های آن ازفرائض باشدویا واجبات ازاخلاقیات باشد ویاعمل وجهاد ذهن اکثریت به این امور مشغول نیست واین اموررا ازمسایل ثانوی پنداشته به آن وقت ،مال وتلاش اضافی خود را اگر داشته باشند می دهند والا هیچ توجهی بدان ندارند.

ما میخواهیم مسلمانان را به تصور اسلامی درست درباره زندگی دنیا و هدفی که به خاطرش آفریده شده ایم برگردانیم.”وما خلقت الجن والانس الا لیعبدون”ترجمه:ونه آفریدم جن و انس را مگر برای عبادت.ازمسلمانان میخواهیم تا بیشترین توجه خویش را به آخرت مبذول دارند. دنیا وآنچه ازصحتمندی،مال ویا وقت در اختیار دارند در راستای زندگی ابدی و اخروی خود به خرچ دهند.از مسلمانان می خواهیم ارزش دین خود را درک نمایند.وبدانند که اسلام دین برحق و پذیرفته شده الله متعال است.وآنها با وابسته بودن به اسلام بهترین امت هااستند که برمردم گماشته شده اند.اگر انها مسلمانان راستین باشند عزتمندی وپیشوایی را در دنیاوکامیابی ونعمت را در آخرت از آن خود میکنند.بعد از این ما از آنها میخواهیم تا تقاضای این مرحله دعوت را درک نمایند.وآن نیاز به کار گروهی جهت برپایی حکومت اسلامی وخلافت اسلامی میباشد.بدانند که هر فرد مسلمان در هر جا ی که قرار داردودر هر تخصصی که میباشدباید یک عنصر فعال وکارا در راستای برپایی این بنای محکم باشد.مسلمانان باید بدانند که اگر جهت برپایی حکومت اسلامی تلاش نورزند همه با هم گنهکار میگردند.

از اینرو لازم است تا الگو های نیکو در عرصه های مختلف زندگی تبارز نماید. باید شاگرد مسلمان الگو باشد ،تا نمونه ای برای هم صنفی هایش گردد.باید معلم مسلمان الگو،پزشک مسلمان الگو، مهندس مسلمان الگو،قاضی مسلمان الگو،کارگر مسلمان الگو، رهبر مسلمان الگو،پسرویا دختر مسلمان الگو،مادر مسلمان الگوو به این ترتیب نشانه های اساسی الگوی اسلامی در همه عرصه ها تعین گردد.

همانگونه که دعوت اسلامی خواهان ساختار فرد مسلمان فعال است،خواهان برپایی خانواده مسلمان که اولین خشت بنای جامعه است ،میباشد.بنا ء لازم است تا الگوی از خانواده مسلمان هم پیش نماییم تا بدان اقتدا صورت گیرد. هم چنان جامعه الگو منحیث سنگ زیرین استوار که حکومت اسلامی برآن بنا گردد نیاز داریم .جهت تکمیل این امر باید مؤسسات اجتماعیِ که خود جزئی از ساختار دعوت پنداشته می شوند . الگو ها تقدیم نمایند مانند مکتب اسلامی الگو،شفاخانه اسلامی الگو،موسسه اقتصادی اسلامی الگو، بانک اسلامی الگو،کلپ ورزشی الگو،روز نامه اسلامی الگو….تا تطبیق اسلام درست را تبارز دهیم. فعالیت اسلامی کارا باید از خلال فعالیت دسته جمعی باشد نه فردی.پس ایجاب میکند که برای جماعت اسلامی الگوی را تقدیم نماییم که بدان اقتدا صورت گیرد تا تلاش ها در یک جهت بوده وبسوی هدف سلیم و درست به پیش برود.