د حرامو میاشتو ستر فضیلت او د مسلمانانو مسئولیت

سریزه:
الله تعالی د خپل لوی حکمت او رحمت له مخې وختونه او زمانې یو له بله سره برابر نه دي ګرځولي، بلکې ځینې وختونه یې ځانګړي فضیلتونه ورکړي دي. له همدې ځانګړو زمانو څخه څلور حرامې میاشتې دي چې په اسلام کې ځانګړی مقام لري. دا میاشتې د عبادت، تقوا او د نفس د اصلاح لپاره غوره فرصتونه دي.

د حرامو میاشتو پېژندنه او قرآني بنسټ:
حرامې میاشتې څلور دي: ذوالقعده، ذوالحجه، محرم او رجب. الله تعالی په قرآن کریم کې فرمایي:
﴿إِنَّ عِدَّةَ الشُّهُورِ عِندَ اللَّهِ اثْنَا عَشَرَ شَهْرًا… مِنْهَا أَرْبَعَةٌ حُرُمٌ﴾ (سورة التوبة: ۳۶)
ژباړه: بېشکه د الله په نزد میاشتې دولس دي، له هغې څخه څلور حرمت لرونکې دي.
دا آیت ښيي چې د دې میاشتو حرمت د الله له لوري ټاکل شوی، نه د انسانانو له خوا.

د نبوي احادیثو رڼا کې د دې میاشتو اهمیت:
رسول الله ﷺ فرمایلي دي:
“السنة اثنا عشر شهراً منها أربعة حرم…” (صحیح بخاري، صحیح مسلم)
یعنې: کال دولس میاشتې لري، له هغې څخه څلور حرامې دي.
همدارنګه علماوو ویلي چې په دې میاشتو کې نیک اعمال څو چنده ثواب لري او ګناهونه هم ډېر سخت حسابېږي.

د حرامو میاشتو حکمت او ژوره معنا:
د دې میاشتو اصلي هدف دا دی چې انسان ته د فکر، توبې او اصلاح فرصت ورکړل شي. کله چې جګړې منع کېږي او امن فضا رامنځته کېږي، انسان کولی شي خپل زړه د الله تعالی پر لور واړوي.
دا میاشتې موږ ته دا درس راکوي چې یوازې له نورو سره ظلم مه کوه، بلکې له خپل ځان سره هم ظلم مه کوه—یعنې ګناهونه پرېږده، ځکه الله تعالی فرمایي: ﴿فَلَا تَظْلِمُوا فِيهِنَّ أَنفُسَكُمْ﴾
ژباړه: نو په دې میاشتو کې پر خپلو ځانونو ظلم مه کوئ.

د مسلمانانو عملي مسئولیتونه:
په دې مبارکو میاشتو کې هر مسلمان باید:
– خپل لمونځونه په پابندۍ سره ادا کړي.
– توبه وباسي او له تېرو ګناهونو بښنه وغواړي.
– صدقه او خیرات زیات کړي.
– روژه (په ځانګړي ډول د محرم میاشت) ونیسي.
– له بدو کارونو، شخړو او ظلم څخه ځان وساتي.

د دې میاشتو اغېز په فرد او ټولنه:
که مسلمانان د دې میاشتو قدر وکړي، نو نه یوازې فردي ژوند یې اصلاح کېږي، بلکې ټولنه هم د امن، مینې او ورورولۍ پر لور ځي. دا میاشتې د روح پاکوالي او د ټولنیز اصلاح یو قوي فرصت دی.

پایله:
حرامې میاشتې د الله تعالی یو ستر نعمت او فرصت دی. هوښیار انسان هغه دی چې له دې فرصت څخه ګټه واخلي، خپل ایمان قوي کړي او د آخرت لپاره توښه برابره کړي. که موږ دا میاشتې په غفلت کې تېرې کړو، نو دا به زموږ لپاره لویه ضایعه وي.

لیکوونکی: ناصحه “همیم”