خدیجه دختر خویلد(رضی الله عنها)

بانوی پاکدامن قریش
او بانوی زنان جھان در روزگار خویش است، خدیجه رضی الله عنها بنت خویلد بن اسد بن عبدالعزی بن قصی بن کلاب، از قبیله قریش و تیره بنی اسد ملقب به «طاھرة» (پاکدامن) و بزرگ زنان قریش در خاندانی والا متولد شد. پیش از عام الفیل ۱۵ سال سن داشت و در میان خاندانی برجسته و بزرگوار پرورش یافت و به زنی خردمند و بزرگوار بدل گشت و به دوراندیشی و عقل و ادب والا شھرت یافت؛ به ھمین دلیل در نظر مردان بزرگ قومش، دارای منزلتی رفیع بود.
حاصل ازدواج او با ابوھالة بن زرارة تیمی دو فرزند، به نام ھالة و ھند بود. زمانی که ابوھاله مرد، با عتیق بن عائذ بن عبدالله مخزومی ازدواج کرد و پس از مدتی که با او زندگی کرد، از وی جدا شد.
پس از آن بسیاری از بزرگان قریش به خواستگاری او آمدند؛ اما وی نمیپذیرفت، چون میخواست به تریبت فرزندانش و به ادارۀ امور تجارتش بپردازد. او مال و ثروت بسیار داشت و مردانی را اجیر میکرد تا برایش تجارت کنند و از مال خود به آنھا با عنوان مضاربه، مبالغی میداد. رسول خدا صلی الله علیه وسلم که پیش از بعثت، متصف به راستگویی و امانت و اخلاق نیک و پسندیده بود، زمانی که خبر او به خدیجه رسید، پیکی را به سوی ایشان فرستاد تا سرپرستی اموالش را برای سفر تجارتی شام بر عھده گیرد و غلام خود میسره را ھمراه او کرد و شرط نمود که بیشتر از دیگران به او بدھد. محمدصلی الله علیه وسلم امین و راستگو پذیرفت و به ھمراه غلام خدیجه، به این سفر تجاری رفت و خداوند او را در این تجارت موفق گرداند و سود بسیاری نصیب او کرد. خدیجه رضی الله عنها بسیار خوشحال شد، که این سود به دست محمدصلی الله علیه وسلم به دست آمد؛ اما شگفتی بیش از حد خدیجه رضی الله عنها در برابر شخصیت محمد صلی الله علیه وسلم موجب شد تا خدیجه پاکدامن، بانوی قریش، ھمسر محمد امین صلی الله علیه وسلم شود و در عشق و وفاداری به ھمسرش محمد صلی الله علیه وسلم نمونه و ضرب المثل گشت.
خداوند به آنان پسران و دختران عطا کرد به نامھای قاسم،عبدالله، زینب، رقیه، ام کلثوم و فاطمه.
خداوند متعال عشق به گوشه گیری و خلوت گزینی را در قلب محمد صلی الله علیه وسلم افکنده بود و ھیچ چیز نزد محمد صلی الله علیه وسلم دوستداشتنی تر از این نبود، که تنھا در جایی با خدای خویش خلوت کند؛ به ھمین منظور گاھی یک ماه کامل در ھر سال، در غار حراء به عبادت میپرداخت.
خدیجه رضی الله عنها، بانوی پاکدامن قریش، از گوشه گیری ھای ھمسرش و از این که گاھی محمد صلی الله علیه وسلم از او دور میگشت، ناراحت نمیشد؛ بلکه او نھایت سعی و کوشش خود را میکرد تا ھنگامی که محمد صلی الله علیه وسلم در خانه است از او پذیرایی کند و به او آرامش خاطر دھد.
رسول خدا صلی الله علیه وسلم مدتی را بر ھمین حال بود. یکبار که به غار حراء رفته بود، جبرئیل علیه السلام نزد او آمد و کرامت و وحی خداوند را به او ارزانی داشت.
خدیجه رضی الله عنها نخستین کسی بود که به خدا و رسولش ایمان آورد و به شریعت اسلام درآمد. وبه محمد صلی الله علیه وسلم یاری رساند و در تحمل سخت ترین ضربات و انواع اذیتھا و آزارھا ھمیشه یار و ھمراه او بود.
خدیجه رضی الله عنها با گفتار و عمل خود دیگران را به اسلام فرا میخواند و غلام و چھار دخترش نخستین کسانی بودند که تحت تأثیر خدیجه رضی الله عنها به شریعت اسلام درآمدند.
در این ھنگام بود که زمان امتحانھای سخت الھی فرا رسید و خدیجه رضی الله عنها در برابر آنھا مانند کوھی استوار و ثابت و پایدار، پابرجا ماند. خداوند به محمد صلی الله علیه وسلم و خدیجه رضی الله عنها دو پسر به نامھای قاسم و عبدالله داد، که در خوردسالی مردند و داغ فراقشان را صبورانه تحمل میکرد؛ دوره ای که خدیجه رضی الله عنها در آن میزیست، پر از دلھره ھا، عصبیتھا، ترس و وحشت و مبارزه بود، اما ھیچگاه در قلب این زن مجاھد ناامیدی راه نیافت.
و به ھمین دلیل رسول خدا صلی الله علیه وسلم فرموده بود: «برترین زنان مریم دختر عمران وخدیجه دختر خویلد ھستند».
خداوندا! از خدیجه خویلد رضی الله عنها بانوی پاکدامن قریش، ھمسر وفادار و راستکردار محمد صلی الله علیه وسلم و زنی با ایمان و مجاھد در راه خدا خشنود باش؛ چرا که در راه دینش ھرآن چه از مال دنیا در اختیار داشت به کار گرفت، و خداوند به خاطر اسلام و مسلمین، به او بھترین پاداشھا را ارزانی دارد.