تنش هاي اخيربر سر قانون منع خشونت عليه زنان
چندي قبل سازمان ملل متحد سندي را مبنی بر رعایت حقوق زن به امضا رساند كه از نظر بي حيايي و ضد فطري بودن كاملاً بي سابقه مي باشد.
در اين سند تمام محدوديت هاي اخلاقي از پيش روي زن برداشته شده و همه بندهاي اين سند به اشباع غريزه جنسي زن تأكيد دارد. همچنان برخلاف فطرت انساني و تحقیقات علمي، محدوديت هايی در برابر مرد در برخورد با همسرش وضع گرديده است.
به تعقيب امضاي اين سند كه سروصداهاي زيادي را در مجامع اسلامي به دنبال داشت، گمان نمي رفت كه به اين زودي كشور مسلمان و مجاهد خيزي چون افغانستان پيش قدم شده با پيشكش نمودن قانون خجالت بار ديگري به بر آورده کردن خواست هاي غير مشروع و عملی کردن پروژه غربی بپردازد. در حاليكه از فرمان تقنيني رئيس جمهور در مورد به اجرا گذاشتن قانون منع خشونت عليه زنان پنج سال ميگذرد و در اين مدت دو دوره از پارلمان گذشت، زنان زيادي مورد خشونت قرار گرفتند، اما در مورد تصويب قانون منع خشونت برزن حرف به ميان نيامد و درين وقت حساسي كه سند فضحيت بار ملل متحد به ميدان قدم گذاشت، به پارلمان كشور پيشكش شد.![]()
يقيناً اين عمل از طرف حکومت افغانستان جز خوش آمدگويي به سازمان ملل متحد چيز ديگري نيست. و مع الاسف چند زن غافل یا هوسباز که فقط براي بدست آوردن امتيازات مادي از سوي نهادهاي ضد اخلاق در اروپا و امريكا که در پی کسب شهرت اند به چنين كاري دست ميزنند؛ زيرا، امروز هركسي به هر اندازه كه در دريدن عفت زن مسلمان تلاش نمايد به همان پيمانه امتياز بيشتر كسب مي نمايد.
ما در حالي كه باور داريم و مي پذيريم كه خشونت عليه زن در جامعه ما وجود دارد، به اين حقيقت نيز اعتراف داشته و تأكيد مي نماييم كه حل اين مشكل همچنان در نزد خودمان موجود بوده و با تلاش اندكي ميتوان آن را به منصه اجرا گذشت.
بلي كليد قفل بسته اي كه آن را خشونت مي نامند در عقيده و باور ما وجود دارد. كليد اين مشكل در كتابي وجود دارد كه بخاطر آن جان داده و احساس و روان خويش را در اختيار آن گذاشته ايم و آن قرآن كريم است.
اسلام آمد و براي زن حيثيت داد و حقوق او را تثبيت نمود و براي مؤمنان پيام داد كه بهترين شما، همان کسی است كه رفتار بهتر با خانمش داشته باشد و تاكيد نمود كه رفتار نيكو با مادران سبب بهره مندي از بهشت مي شود.
از نظر اسلام خانواده جای خشونت نیست بلکه خانواده جای محبت و دوستی است، از همین روی در زندگي عادی جای برای خشونت باید وجود نداشته باشد، اساس زندگی زناشویی دوستی و محبت است قرآن کریم می گوید: (و من آیاته أن خلق لکم من أنفسکم أزواجا لتسکنوا إلیها) یعنی: از نشانه های قدرت الهی آن است که از خود تان برای شما همسرانی قرار داد تا در کنار آنها آرامش وسکون به دست آورید.
اما برخلاف اين ديدگاه مثبت در مورد جايگاه و ارزش زن در اسلام، بيشتر از يك دهه، جرياني در كشور ما راه افتاده است كه با برافراشتن شعارهاي زيباي حقوق زن، مي خواهند كه ازاين رهگذر، زن را به مثابه متاع كم ارزش به بازار عرضه نمايند و بدين وسيله از يكسو براي گسترش فساد اخلاقي بسترسازي نمايند و از سوي ديگر، بساط ارزش هاي ديني را از جامعه افغانستان برچينند.
اين يك حقيقت است كه آنچه از سرچشمه صاف و گواراي اسلام بیرون می شود، آن را ملت مسلمان ما با جان ودل ميپذيرند. هرگاه با چنين وسيله اي نتوانيم در رفع خشونت عليه زن مؤفق شویم پس چگونه امكان دارد كه با قوانين وارداتي در جامعه سنتي افغانستان كه مسئله زن و ناموس داري در اولويت حساسيت ها قرار دارد، به رفع خشونت عليه زن پرداخت.
كسانيكه به عرضه نمودن چنين قوانين مي پرازند نيز ميدانند كه اينگونه تلاش ها بي نتيجه بوده و جاي را پر نخواهد كرد. اما يقين دارند كه فقط بلند نمودند صدا هم به شهرت بين المللي آنان افزوده و اگر يك تن هم به صداي ننگين شان لبيك بگويد از امتياز به بيراهه كشاندن يك جامعه بر خوردار خواهند شد.
تصويب آن به طور كامل، آنطوري كه نماينده سازمان ملل خواستارش است، باعث بروز يك انقلاب ديگر در كشور شده و زمينه شدت بحران خانوادگي و اجتماعي را در افغاسنتان فراهم مي گرداند .
چندین ماده از ماده های قانون منع خشونت علیه زنان طوری است که به هیچ عنوان نه از نظر عرف افغانی قابل تطبیق است ونه از نگاه اسلام. به حق می توان چنین قانونی را عامل فروپاشی و به هم ریختن نظام وشیرازه خانواده افغانی دانست. اگر این چنین قوانین در کشور به منصه اجراء در بیاید دیری نخواهد گذشت که افغانستان در گوشه گوشه آن تمرد علیه بزرگان خانواده آغاز یابد و برای هیچ بزرگی در خانواده حرمت باقی نماند و هر یک از اعضای خانواده لگام گسیخته به هر کاری اقدام کند و کسی حق اعتراض ونه گفتن در برابر او را نداشته باشد. فکر می کنم بر ملت افغانستان به خصوص آنانی که عاقلانه فکر می کنند وبه طور خاص مراجع تصمیم ساز در کشور متوجه وخامت این قضیه باشند و نگذارند که این قانون تصویب گردد؛ تا بدین وسیله از فروپاشی خانواده ها جلوگیری کنند ونظام وشیرازه خانواده را نگهدارند. اگر چنین نکنند این بلیه برای اولین دامنگیر خود آنها خواهد گردید و آتش خانمانسوزش در کاخ ایشان مشتعل خواهد گردید که آنگاه پشیمانی هیچ نفعی نخواهد رساند. چرا عاقل کند کاری که بار آرد پشیمانی.