فضیلت دهه ذی الحجة

بسم الله الرحمن الرحیم
فضیلت دهه ذی الحجة

الله متعال ذات رحیم و حکیمی است که همیشه فرصت های استثنایی را برای استفاده هر چه بیشتر بندگانش برای شان ارزانی می نماید و به این گونه می خواهد که بندگانش در هر فرصتی به سوی او برگردند و اگر احیاناً یکی ازین فرصت ها را استفاده نتوانستند فرصت دیگر را استفاده نمایند.
انسان مؤمن هم طبیعتاً فرد هوشیار و زیرکی است که همیشه فرصت های طلایی را که پروردگارش بخاطر نزدیک شدن به او، مغفرت گناهان، تزکیه نفسانی و صیقل روحی وی، در اختیارش قرار میدهد؛ را استفاده می نماید و از هر فرصتی برای خود توشه ای بر می دارد.
یکی از این فرصت ها که به دنبال ماه مبارک رمضان و روزه شش روز شوال برای انسان مؤمن قرار داده شده است، دهه ذی الحجه یا ده روز اول از ماه ذی الحجه خصوصاً روز نهم آن که مصادف با روز عرفات است، می باشد.
از این که در شرف قرار گرفتن در این روز های مبارکی از سال که فقط سال یک بار واقع می شود، قرار داریم جا دارد که در مورد فضیلت این روز های مبارک بدانیم.
یکی از ویژگی های انسان مسلمان این است که برای هر کار و پروژه چه کوچک یا بزرگ و پر دستآورد قبل از اجرای آن برنامه ریزی دارد و طبق ارزش های انسان مؤمن طبعاً ده روز نخست از ماه ذی الحجه جزء همین برنامه های بزرگ و پر دستآورد می باشد؛ بناءً نیاز به برنامه ریزی دقیق و قبل از شروع این روز های مبارک دارد.
قبل از این که به نکات عملی که باید در این روزها انجام شود بپردازیم؛ باید اهمیت قرار گرفتن در این روز ها را را درک نمائیم.
انسان مسلمان در قدم اول باید قرار گرفتن و دریافتن این روز ها را نعمت و فضلی از جانب الله متعال بداند و بخاطر آن از پروردگارش سپاسگذاری نماید. ثانیاً از الله متعال توفیق استفاده ازین نعمت و فرصت پیش رو را طلب کند، چون هر ازگاهی این چنین نعمات و فرصت ها را داریم اما توفیق استفاده از آن را خیر. سپس گام های عملی جهت استفاده ازین ده روز را ترسیم و مطابق آن به پیش برود.
این ده روز ایام کمال است، و این که عبادات مختلف از جمله نماز، روزه (خصوصا روزه روز عرفه)، زکات، حج، قربانی، ذکر و تلبیه و … در این روز ها انجام میگیرد نشانه شرف و ارجمندی این ایام است که هیچ ایامی با آن برابر نمی باشد.
این ایام، ایامی است که اجر و پاداش اعمال در آن دوچندان، در های رحمت گشوده و گناهان آمرزیده می شود. ایامی که خداوند توبه کاران را می آمرزد و دعای بندگان را اجابت می کند.
الله متعال در سوره فجر آیه نخست می فرماید: {والفجر و لیال عشر}. ترجمه: « قسم به سپیده دم و قسم به شب های دهگانه». ابن کثیر رحمه الله در تفسیر خود می گوید: منظور از این ده شب، دهه ذی الحجه است.
دکتر عبدالقاسم می گوید: این دهه ( دهه ذی الحجه ) در ماه های حرام قرار دارد بناءً اگر گناه در این ماه ها بدتر است، اجر طاعت نیز بیشتر خواهد بود.
از عبدالله بن عمر (رض) روایت است که رسول الله (صلی الله علیه و سلم) فرمودند: هیچ روزی را با شکوه تر و محبوب تر در انجام اعمال نیک نزد خداوند از دهه اول ذی الحجه وجود ندارد پس در این روزها « لا اله الا الله و الله اکبر و الحمد الله » زیاد بگوئید.
ابن عباس (رض) در باره آیه «و یذکروا اسم الله فی ایام معلومات» { و در روز های معلومی خدا را یاد کنند } می فرماید: این روزها دهه اول ذی الحجه است که خداوند بسیاری از نعماتش را به آن اختصاص داده است.
گام های عملی که میتوانیم در این روزها برداریم:
۱٫ روزه: روایتی در ابو داوود ذکر است که رسول الله (صلی الله علیه و سلم) نه روز اول ذی الحجه را روزه میگرفتند.
۲٫ ذکر و دعا: تکرار اذکار (تسبیح، تحمید، تهلیل و تکبیر).
۳٫ استغفار گفتن مکرر
۴٫ تلاوت قرآن
۵٫ صدقه دادن و ارتباط با خویشاوندان(صله رحم)
۶٫ بیان فضیلت این روزها برای دیگران
۷٫ محافظت بر واجبات و سنتهای قربانی (در صورتی که قربانی داشته باشد)
….
ابن قیم –رحمه الله – می گوید: مردم از زمانی که خلق شده اند در مسافرتند و بهره ای از سفر شان ندارند جزء در بهشت یا دوزخ؛ پس موسم های عبادت و بندگی را پیش از فوت وقت غنیمت شمارید. زندگی غنیمت است، فرصت اندک و عمر کوتاه.
پس فرصت های اندک را غنیمت شماریم و ازین ایام که پیشروی ما قرار دارد با طلب توفیق و استعانت از پروردگار استفاده اعظمی نمائیم.

نیلاب رنجبر