رمضان من
زیباترین ماه سال، ماه پرخیر وبرکت ، ماه نزول قرآن، ماه سخاوتمندی ، ماه صبر و اجر فرا رسید…. قلب ها با نزدیک شدن این ماه به شور و هیجان آغاز نموده و به روی لب ها خنده ای از خوشحالی و رضایت نمودار شد ، حساب های معکوس برای رسیدن به این ماه به پایان رسید و به توفیق الله تبارک و تعالی در این ماه قرار گرفته د شکر الله سبحانه و تعالی را به جا می آوریم تا برای ما فرصتی دیگری داد تا در این ماه پر برکت قرار گرفته و از برکات و رحمات الله متعال برخودار شویم ….
رمضان این سال برایم بیشتر هیجان انگیز و بیشتر زیباتر از سال های گذشته است انتظار و خوشحالی رسیدنِ به این ماه را در سال های قبل این طور ندیده بودم . خیلی منتظر آمدن این ماه بودم و همیش دعا می کردم که : ( اللهم بلغنا رمضان ، اللهم بلغنا رمضان ) .. و لله الحمد هم اکنون در این ماه پر برکت قرار دارم احساس خوشحالی که در در اولین روز این ماه داشتم کلمات از بیان آن عاجز و قاصر است .. وقتی دو روز به رسیدن این ماه مبارک مانده بود با خود نشسته و یک کاغذ و قلم را گرفته و شروع به نوشتن تمام آن چیز های که تصمیم عملی کردن آن را در این ماه داشتم ، نوشتم . با هر شماره ی که آن را در کاغذ درج میکردم علاقه و شوق ام را چندین برابر میکرد که بالاخره به پایان خطه ای رمضانی خود رسیدم آن را با تمام شوق روی دیوار نصب کردم و هر ساعتی که از آن جا رد میشدم و چشمم به دیوار میفتاد باخود زمزمه میکردم : ای الله برایم توفیق عمل نصیب کن !
برکت ، رحمت ، مهربانی و فضای ایمانی را که در این ماه حس میکنم قلبم سکون یافته و بیشتر تلاش میکنم از ثانیه های این ماه در خیر و طاعت استفاده جویم واقعا هم هر ثانیه اش زر است وهر ساعت اش گنجینه …
در حیرتم از آنان که با آمدن این ماه بی تفاوت و بدون پلان و هدف این ماه را به آخر می رسانند ، وقتی جوانان را روی سرک ها و مشغول در مبایل و صفحات اجتماعی می بینم از کار شان در حیرت میفتم..! چگونه ممکن است ثانیه های این ماه را این گونه به هدر داد ؟! آخر چگونه ممکن است زیباترین فرصت برای توبه و استغفار را در این ماه اینگونه بیهوده هدر داد ؟؟ عقل از درک آن قاصر و چشم از دیدن آن در حیرت است .. وقتی جوانان را این گونه می بینم با خود می گویم ای کاش ممکن بود ثانیه های شان را خرید و مشغول عبادت شد و بیشتر و بیشتر به عبادت و توبه و راز و نیاز با پروردگار پرداخت چه جیزی زیباتر از مناجات با پروردگار است ؟ هیج چیز در دنیا قابل مقایسه با این راحتی و زیبایی شده نمی تواند..
احساسی که در این ماه با دیدن فقرا دارم نمی توانم در کلمات بیان کنم از دیدن شان گلویم بغض گرفته و اشک هایم جاری میشود خیلی دردناک است وقتی به یاد خانواده های میفتم که برای افطار کردن چیزی ندارند و منتظر دست مساعدت هستند .. در روزی از روز ها دو کودک که وقتی برای شان افطاری داده شد توجه ام را به خود شان جلب کرد ، ظرف غذا را با بسیار خوشحالی گرفته روانه خانه شان شدند سرور و شادمانی در چهره شان به وضاحت دیده میشد این دو برادر کوچک و معصوم به راه خود ادامه داده و در وسط راه ظرف غذا را در دستمال که همراه شان داشتند بسته کرده و به خانه خود رفتند دقیقا به افطار ثانیه ای بیش نمانده بود ، چیزی که به ذهن این دو فرشته کوچک رسید چشم های منتظر مادر به دَر بود که با خوشحالی غذا را گرفته و به خانه شان رفتند تا باشد بر سفره افطاری شان غذای برای افطار باشد…. چه کسی میتواند با دیدن این منظر جلو اشک هایش را بگیرد؟
بلی ! ماه رمضان برای ما بخشش را یاد می دهد ، یاد می دهد که خوشحالی واقعی در خوشحال کردن لب های خشکیده و خسته است با بذل و بخشش اندک از استخوان افطاری خود میتوانیم خیلی ها را به این خوشحالی برسانیم میتوانیم رضای الله متعال و معنی سعادت واقعی را درک کنیم بیایید با خود عهد ببندیم که : از غذای افطاری خود با دیگران شریک بسازیم نیم قرص نان را بخوریم و نیم دیگرش را با یک خانواده تقسیم نماییم ، یک بار این احساس را تجربه کنید خیلی آرامش دهنده و لذت بخش است ..
در پایان هم اول از الله متعال سپاس نموده که ما را به این ماه پر برکت و فیض و رحمت رسانید و ثانیا از بارگاه اش استقامت و توفیق عمل مزید را خواهانم .
و صلی الله علی سیدنا محمد و علی آله و صحبه وسلم…
نویسنده: فاطمه شفیق