مادران غزه؛ زخمی اما زنده، مظلوم اما مقاوم.

بسم‌الله الرحمن الرحیم

در سرزمینی که گلوله جای لالایی را گرفته و ترس جای خنده کودکانه را، هنوز زنانی ایستاده‌اند که مادرانه مقاومت می‌کنند، و کودکانی که با چشمان خسته، دنبال آسمانی امن می‌گردند.

اینجا غزه است؛ زخمی اما زنده، مظلوم اما مقاوم.

ما نه در سکوت، که با تمام جان‌مان، کنار زنان و کودکان غزه ایستاده‌ایم. آن‌ها مادرانی‌اند که زیر آوار هم امید می‌زایند، و کودکانی که میان دود، رؤیای صلح را نقاشی می‌کنند.

شعار ما: “قلب‌های ما، سنگر غزه اند.”

دردشان، درد ماست. اشک‌شان، اشک ما.
هیچ انسانی نباید تماشاگر رنج بی‌گناهان باشد. امروز زمان فریاد است، نه سکوت.

کودک چو نغمه‌ای‌ست که خاموش می‌شود
وقتی جهان به گریه‌اش گوش نمی‌شود

در جهانی که انسانیت زیر سؤال رفته، ما با مهر، صدا و قلم، می‌خواهیم مرهمی شویم؛ نه فقط تماشاچی زخم‌ها، بلکه همراهی برای التیام آن‌ها.

بیایید متحد شویم، برای مادری که کودک‌اش را میان خاک‌ها صدا می‌زند، برای دختری که آینده‌اش را در ویرانی می‌جوید. ما می‌توانیم صدای آن‌ها باشیم.

غزه تنها نیست، تا دل‌های بیدار هستند.

✍???? نویسنده: سارا خالقی