چطور اخوت و همدلی را از زبان در عمل پیاده نمائیم؟

وَاعْتَصِمُوا بِحَبْلِ اللَّهِ جَمِيعًا وَلَا تَفَرَّقُوا (آل عمران۱۰۳(

و همگی به ریسمانخدا [= قرآن و اسلام، و هرگونه وسیله وحدت‌]، چنگ زنید، و پراکنده نشوید!

بسیاری از افراد در دنیا به خاطر عوامل مختلفی از قبیل نسبت، نژاد، زبان، فرهنگ، مصالح مشترک، حزب و غیره با هم‏دیگر یار و برادر پنداشته می‏شوند؛ اما بدون شک بزرگترین عاملی که انسان‏ها‏ به خاطر آن به هم پیوند می‏خورند؛ پیوند دینی و ارتباط به خاطر خداست. بناءً اخوت در میان مسلمان‏ها‏ یکی از اصول مسلّم اسلامی است، ولی متأسفانه به دلایلی و تحت تاثیر عوامل بیرونی و درونی، این اصل اصیل اسلامی در بسیاری اوقات مورد غفلت قرار گرفته و گاهی حتی خلاف آن عمل شده است.
امروزه جهان اسلام در این برهه از زمان احتیاج مبرمی به اتحاد و یک‏پارچگی در برابر غیر مسلمین دارد. به طوری که هرجا ندای اسلام‏خواهی بلند می‏شود؛ بلافاصله از طرف دشمنان در گلو خفه می‏شود. این یک‏پارچگی امت اسلامی از اتحاد و اخوت افراد این امت آغاز شده و به اتحاد امت‏ها‏ی اسلامی می‏انجامد. برای ایجاد اخوت در میان افراد جامعۀ اسلامی و باز در میان امت اسلامی؛ به این راه‏کارها باید توجه نمود:
وحدت برمبنای لا اله الا الله؛ به این عقیده به سوی اخوت گام برداریم که اخوت یکی از مقتضیات این کلمه است.
آگاهی بخشی مسلمانان از طریق انتشار رسانه‏های اسلامی؛ برای ایجاد اخوت همه باید مزایا و مبرمیت آن را دانسته و از آن درک صحیح و اصولی مبتنی بر قرآن و سنت داشته باشند. این اطلاع رسانی وظیفۀ رسانه‏ها‏ی اسلامی است.
تأسی و پیروی از سیره پیامبر اسلام؛ باید دانست اخوت سابقۀ دینی دارد و نخستین خواهران و برادران دینی پیامبر (ص) و یاران مبارک شان در عصر زرین اسلام بودند.
دوستی به خاطر خدا؛ یعنی اخوت افراد بر پایۀ محبت خداوند باشد. به هر اندازه که در بنده صفاتی برای محبوب بودن در نزد الله (ج) وجود دارد به همان اندازه آن فرد در نزد ما محبوب باشد.
احترام متقابل؛ برای ایجاد اخوت باید به هم ‏دیگر ارج بگزاریم تا مایه محبت در میان ما باشد.
هدیه دادن؛ یکی از عواملی که به زودی باعث اخوت در میان افراد می‏شود، هدیه دادن است؛ اما برگ سبز تحفۀ درویش!
سلام دادن؛ به توصیۀ پیامبر (ص) سلام یکی از عوامل اصیل نشر اخوت در بین ما است.
مهمانی‏ها‏ و دید و بازدیدهای بی تکلف؛ خواهران و برادران ایمانی باید در خوشی و ناخوشی به دیدار و ملاقات هم ‏دیگر بروند  و همیشه این آیۀ قرآن را پیش چشم خود دارند که می‏فرماید:«إخوةعَلی سُررمُتَقابِلین».
بیدار نمودن هم ‏دیگر از خواب غفلت؛ اگر می‏بینیم که خواهر یا برادری تأسی به سنت رسول الله، قرأئت قرآنمأثورات وارتباط با خدا از طریق دعا را فراموش کرده است به او یاد آور می‏شویم که متوجه شود و به آن‏ها‏ پایبند باشد.
صدازدن برادران و خواهران مسلمان به همان نامی که دوست دارند.
عدم جستجوی اشتباهات برادران و خواهرا ن مسلمان بر سبیل عیبجویی.
رعایت عفت کلام در سخنان و تعامل با هم‏دیگر.
پرهیز از تک روی؛ با دیگران انس بگیریم و در کارهای اجتماعی شرکت کنیم؛ چون (ید الله مع الجماعه. صحیح بخاری)
پیرهیز از اختلاف نظرهایی که باعث ایجاد کدورت می‏شود؛ هر فردی نظر و مفکورۀ خود را دارد و افراد باید با همان مفکوره‏ها‏ی شان پذیرفته شوند.
نصیحت و خیرخواهی؛ به خاطر ترویج منهج (الدین نصیحة) و تربیت بر اساس آن برادران، هم‏ دیگر را نصیحت کنند و با گناه کار و خطا کار با احترام و شفقت بر خورد شود.
رسیدگی به مشکلات و احساس مسؤولیت نسبت به هم‏دیگر؛ تا به این ترتیب برادران و خواهران نسبت به هم‏دیگر محبت پیدا کنند.
شناخت دقیق از هم ‏دیگر یا به اصطلاح تعارف؛ نسبت به احوال و اوضاع خواهران و برادران تان آگاهی و شناخت داشته باشید و فقط از یک جهت به آنها نگاه نکنید.
دعا کردن به هم‏دیگر؛ چون دعای مسلمان برای برادر مسلمانش در نزد خداوند مقبولتر است.
تواضع در برابر هم‏ دیگر؛ همه در هر سطح اجتماعی یی با هم برابر برخورد کنیم.
عیادت؛ اگر خواهر یا برادر مسملمان ما مریض شد عیادت وی بر دیگران واجب است .
شناسایی عوامل تفرقه و طرد و نفی آنان از میان افراد.
نویسنده: سوما نظری