رمضان فرصت طلایی تمرین تقوا و کسب معرفت!
? نویسنده: يلدا رحیمی
شیرازه وجودی انسان طوری است که خواه ناخواه دچار اشتباهات و گناهان می گردد و این خود حکمت های فراوان دارد اما راهکار و ریاضت رمضانی برای مسلمانی که خواهان کسب تقوا و قرب الهی است معجزه میکند . بدیهی است اگر فردی بخواهد در هر امری خبره و توانمند بدرآید نیاز به تمرین و ریاضت دارد که اگر از تمرین موفق بدرآمد بدان که در آن امر موفق خواهد بود .
رمضان فرصتی تمرینی کسب تقوا و قرب الهی در باقی ایام سال است. افراد در ماه مبارک رمضان یاد میگیرند که برای ماه های آینده شان آگاهی بیشتر بدست بیاورند در این ماه پر فیض تمرین تقوا باعث میشود که مسیر دوری از گناه برای انسان هموارتر گردد همچنان افراد در این ماه ایجاد فرصت بهین برای عبادت را تمرین مینمایند اگرچه برای مومن هر عمل آن عبادت محسوب می گردد اما در رمضان انسان بیشتر میتواند با قرآن نماز و سایر عبادات ارتباط برقرار نماید و روح عبادت ، تقوا و بندگی را تجربه نماید .
چنانچه همه میدانیم فلسفه روزه تنها دوری از خوردن و آشامیدن و غرایز جنسی نیست بلکه مقدماتی است که انسان را بسمت دوری از دغدغه های روزمره زدگی کشانده و انسان فرصت بیشتری برای عبادت یافته و رقت قلب بیشتری جهت کسب تقوا و معرفت بدست میاورد.
ارتباط افراد با قرآن در این ماه زمینه فهم بیشتری از این کتاب الهی که رهنمای بشر از سوی الله متعال میباشد و تنها کتابی که تحریف نشده و خداوند در آن با بشر صحبت نموده را مساعد ساخته و افراد با درک معانی و تفاسیر قرآنی بستر کسب رهنما و عمل مطابق مقتضیات آنرا در طول سال بدست بیاورند .
رمضان ماه خودشناسی و خودسازی است در این ماه پر فیض افراد بیشتر به خودشناسی میرسند و با ارزیابی اعمال خود می توانند عیوب خود را شناسایی نموده و در مسیر اصلاح آن بکوشند افرادی که در این یک ماه در شناسایی عیوب و کاستی های خود و در مسیر اصلاح آن موفق بدر آیند فیض بیشتری از این ماه را کسب خواهند کرد و نفسهای شان تربیت یافته باعث میشود از فیض این ماه در همه سال بهره ببرند .
روزه از جمله عبادات خالصا لله میباشد که پاداش آنرا نیز الله متعال بر ذمه خویش گرفته است و آن بدین علت که روزه عملی است که نیت در آن خالص بوده و نیت تنها بین الله بنده اش میباشد کسی دیگری از آن آگاهی ندارد نیت اولین پله اخلاص میباشد در حقیقت اخلاص همان نیت های خالص بندہ مومن است که در روزه تحقق میابد در رمضان فرد مومن تمرین مینماید که چگونه نیات خود را طهارت داده و خالص نماید. در حقیقت سعادتمند شخصی است که این طهارت در نیات را برای همه اعمال چه در رمضان و غیر آن نگهدارد که سبب سرفرازی دنیا و آخرت آن خواهد شد.
در حقیقت ریشه هر نوع معصیت و گناه دو چیز میباشد یکی غضب و دیگری شهوت. روزه جلوی تند روی های این دو غریضه را میگیرد لذا سبب کاهش فساد و افزایش تقوا می گردد در این ماه انسان های روزه دار کوشش میکنند تمام اعضا و جوارح شان روزه باشد چنانچه در حدیثی مفهوم روزه نیز چنین بیان شده: هر کس در زمان روزه دروغ و سخن باطل و عمل بر مقتضای آنرا ترک نکند و از خشونت و کارهای جاهلانه دست برندارد خدا نیازی بر این ندارد که او فقط خوردن و آشامیدن خود را ترک کند.
لذا با کنترول این دو پدیده که ریشه همه گناهان پنداشته میشود در این یک ماه سبب کسب تقوا گردیده و باعث کنترول و محدود سازی آن در باقی ایام سال میشود .
همچنان روزه سبب آمرزش گناهان می شود چنانچه پیامبر بزرگوار اسلام میفرماید هر کس ماه رمضان را برای خداوند روزه بدارد تمام گناهانش بخشیده می شود .
نزدیک سازی طبقات اجتماعی و حس و روحیه همکاری و تعاون و بخشش یکی دیگر از مصادیق این ماه میباشد زیرا در هر جامعه ای افراد با طبقات اجتماعی متفاوت هم از لحاظ مادی ، شخصیت و حقوقی در رده های غنی متوسط و فقیر قرار دارند اما وقتی در رمضان همه اعضای جامعه در یک طبقه جای گرفته و یکسان میشوند و همه برای رضای الله متعال و جهت کسب رضامندی و ادای فریضه الهی روزه میگیرند در این حال افراد که در
طبقه بالا قرار دارند طعم گرسنگی و تشنگی را چشیده حس دستگیری و تعاون بیشتری نسبت به طبقه فقير جامعه ایجاد میشود و زمانی که این افراد تجربه استفاده نکردن از امکانات را تمرین نمایند در طول سال نیز میتوانند کمک و درک بیشتری نسبت به همنوعان خود داشته باشند و افراد فقیر جامعه نیز با تقویت روحیه صبر میتوانند اجر بیشتری برای خویش کسب نمایند .
در اخیر این را بیاد داشته باشید که ایام خیلی به سرعت میگذرد در حقیقت رمضان فرصت طلایی است که برایمان میسر شده است رمضان افضل ترین ماهاست و هر دعایی که اجابت نشده در این ماه به اجابت میرسد اگر گنهگارترین فرد نیز باشیم اکنون فرصت توبه و قبولی آن برایمان هموار گردیده بشرطی که از آن استفاده کنیم، این ایام خیلی کوتاه است اگر استفاده کنیم یا نکنیم میگذرد چه تضمینی وجود دارد که رمضان دیگر خواهیم بود پس اجازه ندهیم بیهوده برود اگر عبادت کنیم یا نکنیم میگذرد ممکن فردی باشد سالها زندگی آسوده را تجربه کند اما بلاخره چی؟ مرگ که برای همه است در حقیقت آینده حقیقی چند سال و چند ماه بعد نیست آینده حقیقی بعد از مرگ منتظر ما است سعادت حقیقی آنجا وجود دارد بناء باید به آینده ارزشمند و ابدی اندیشید و چاره کرد .
هوشیار آن نیست که تنها به خوشبختی اش در این زندگی فکر کند و سعی نماید بلکه هوشیار آن است که هم برای خوشبختی این زندگی و هم برای خوشبختی زندگی آخرت توجه و سعی نماید این زندگی چه با فقر چه با زندگی پر زرق و برق میگذرد چه نان چای بخوریم و یا گوشت و برنج چه در قصر زندگی کنیم یا در خانه گلی همه میگذرد ولی آخرت همیشگی هست او را باید به بهترین وجه ساخت. امید این ایام ارزشمند را هدر ندهیم.