درد، رنج و سختی‌ها از بَدو خلقت تا این‌ دم جزء زندگی انسان است، درتاریخ بشری شاید هیچ فردی وجود نداشته باشد، که زندگی را با آسایش مطلق به سر برده و هیچ قطره‌یی از درد را نچشیده باشد، مصایب و فلاکت‌‌باری‌ها به شکل طبیعی و غیر طبیعی همواره دامن‌گیر انسان‌ها بوده و این انسان است، که با نیروی روحی و ایمانی که در نهادش به ودیعه گذاشته‌ شده است، علیه هر دردی رزمیده و طعمی پیروزی را چشیده است و سرانجام خردمندش‌ خالق هستی را شاکر بوده و جاهلش‌ بر کرده‌ی خویش مغرور؛ خردمند می‌داند، که داشته‌ها و پیروزی‌های او لطف خداست و جاهل ازین آگاهی محروم.
بله،افرادی زیادی در دل همین سختی‌ها همچو گُلی که در گِل سیاه پرورده‌ می‌شود، رشد کردند و به شگوفایی رسیدند و زندگی را به یک هدف متعالی که رضای پروردگار نیز در آن میسر است، گره‌ زدند.
از زمان پدید شدن آیین سترگ اسلام تا این دم، انسان‌های زیادی بودند، که با هر نفس کشیدن شان خواهان خوشنودی خالق شان بودند و با مقابل شدن به هر دردی جهت حصول خوش‌نودی خدای بزرگ، به آن صبر پیشه می‌کردند.
بلی، چه بسا بزرگ‌ مردان و شایسته زنانی، که جهت زندگی شان مشخص بود و رزم و پیکار شان هدف‌مند و مختص به رضای پروردگار، مردانی که با شمشیر، زبان و قلم و با انتشار اندیشه‌ی بزرگ شان رزمیدند و سعادت‌مندانه زیستند، مردان و زنانی، که هیچ فلاکتی مانع مبارزه‌ و تلاش شان نشد و جلو قلم‌فرسایی‌ شان را سد نکرد؛ همواره به‌خاطر تحقق آیین برحق الله سبحان زندگی کردند و نفس کشیدند ونمونه‌ی خوب و عالیی از خود به نسل بعد از خود برجا ماندند؛ رزمندگانی، که نماد‌های‌ فداکاری و از خودگذری‌های شان به وفور مشاهده می‌شود، که باخوانش سرگذشت هرکدام از ایشان، اندرزها و پندهای ارزشمندی در ذهن انسان تداعی می‌شود و به انسان جستجو‌گر امید می‌دهد. ازین‌ رو، باتٲثیرپذیری ازین سرگذشت‌ها می‌توان زندگی را به جانب همان هدف متعالی سوق داد.
به عنوان نمونه و با جستجو در اوراق تاریخ، می‌توان به نام‌ِ آشنا و ماندگاری چون: ابولاعلی مودودی “رح” اشاره کرد، شخصیتی که باپذیرفتن مسئولیت بزرگ دعوت و فراخواندن‌ امت به دین آسمانی و رضای رب هستی مردانه زیسته و زندگی را با تحقق همین آرمان به پیش برده و پذیرای هر غم و حادثه ‌یی درین مسیر شده است.
ابولاعلی مودودی، از آن بزرگ مردانی‌ست، که باتوانایی اندیشه و فکرش کتاب بزرگی را به نام “تفهیم القرآن” تحریر نمود و جایگاه خود را نزد پروردگارعالم تعیین کرد، تفسیری بر آیات متبرکه وحلاوت بار گفتار خدای رحمان که از تلاش و دقت شان بابت نوشتن این کتاب، در کتاب “درختان سایه دار” که توسط دخترش بانو”حمیرا مودودی” نوشته شده، ذکر شده است.
بدون شک، هیچ تلاش نیکی نیست که نتیجه‌ی ملموسی در پی نداشته باشد و پاداش آفریدگار را به خود جلب نکند، آقای مودودی این کتاب ارزشمند را با همکاری خانم دل‌سوزش که در هر شرایط همراه شان بود، نوشتند. البته همکاری همسر شان در جهت نوشتن و تفسیر قرآن نبود؛ بل مساعد کردن شرایط و روحیه دادن به همسرش و ترغیب وی در آن شرایط بحرانی (عصر زندگی ایشان) بود، بلی! زنی همچو خدیجه همسر رسول الله -صلی‌الله علیه وسلم- در کنار همسرش ایستاد و او را یاری کرد و نام نیکی از خویش در تاریخ برجا گذاشت، در کنار نوشتن و قلم کشیدن این تلاش ارزنده جهت رساندن پیام حق، کارهای بزرگ دیگری نیز انجام داده بودند، که از چشم هیچ منصفی‌ پوشیده نیست. او در راه دعوت، هیچ‌گاه پیشنهاد مقام و جایگاه دنیویی از سوی هیچ‌ دولت مردی را نپذیرفت و چنان نیرویی ایمان در وجودش ریشه دوانده بود، که جز راه حق چیزی دیگر او را مجذوب نمی‌کرد و در مسیر حق رزمید‌ و آگاهانه‌ فریاد کشید.
و تا آخرین لحظات دست بردار از این هدف نشد.
شاید هیچ گاه با نوشتن چند سطری حق ترسیم جایگاه و تلاش و پیکار آن بزرگ‌مرد و امثال‌شان را که دردهای فراوانی را برای روشن نگه‌داشتن مشعل دعوت دیده اند، ادا کرده نتوانیم؛ اما می‌توانیم گوشه‌ی از جان‌نثاری آنان را که با رفتن به زندان و تهدید‌های پی در پی متحمل شدند، ولی هیچ‌گاه توقف نکردند و یٱس و نا امیدی را به خود راه ندادند، ابراز کرد. مردانی که رزمیدند و پیش رفتند و ایمان خود را ثابت کردند و نام جاویدان از خود باقی ماندند، تا بازماندگان شان با خوانش سرگذشت شان روحیه بگیرند و به پیش بروند.
زندگی واقعا در همین جهت زیباست.

نویسنده:فریده خالقی(کارشناس ادبیات دری،نویسنده و استاد )