وقتی می خواهند فرهنگ وعنعنات یک ملت را وارونه جلوه دهند!!!
احمدضیاء رحیمزی
از مدتی است که گفته ها و ناگفته های در مورد جامعه مدنی و فعالان مدنی گوش های ما را می آزارد، هرچند در ظاهر امر نهاد های جامعه مدنی و فعالان مدنی در هر جامعه و هر کشوری برای خود اهمیت بسزایی هم دارند، ولی این بخت برگشته کشور ومردم افغانستان است که طی یک ونیم دهه اخیرکه ازیُمن موجودیت ده ها هزار سرباز خارجی و سرازیر شدن سیل آسای کمکهای غربی به کشورما، هرگاه چند تن در هرکنج شهر دور هم جمع شده و بدون هدف مشخصی و بدون داشتن برنامه معینی باگذاشتن اسامی مختلفی برخود و باعنوان کردن بیهوده ترین و بی معنا ترین موضوعات و شعار ها، بنام نهاد ها یا فعالان جامعه مدنی، گاه از این در و گاه از آن گریبان سر بدر می آورند.
طی یک ونیم دهه اخیر ما درکشور خود شاهد حوادث، مسایل و حتی بحران های زیادی بودیم که تا امروز هم ادامه دارد ویکی از دردناکترین پهلو های این حوادث، مسایل و بحران ها همین بوده که به آن توجه جدی صورت نگرفته، فساد گسترده و حاکم بر ادارات دولتی همراه و همزمان با حضور قوی وسیطره جویانه بیگانه بر آن، باعث شده تا به عوض برخورد جدی و قاطع با این قضایا ،با سطحی 
نگری و کوته بینی با آن برخورد صورت گیرد و عده ایکه درکمین نشسته اند از آن به نفع خود سود ببرند.
در این مدت زمان، اگر از یک سو نتوانسته ایم به دلایلی که در فوق ذکر شد و یا به هر دلیل دیگری برای بحران های حاکم بر ملت وکشورخویش راه حل اساسی و کلی جستجو کنیم، از جانب دیگر فضای باز وبی پرسش سیاسی و اجتماعی و سیطره قوی فرهنگی غرب و بخصوص امریکا بر علاوه حضور قوی نظامی آن از سوی دیگری باعث شده است، تا هر کس وهر گروهی بذوق خود با قضایا برخورد نماید.
گاه با رها کردن پوقانه ها به هوا به شکل مسخره و مزخرفانه آن خواهان صلح وقطع جنگ گردیده اند،گاه هم با تقویت مزخرف ترین برنامه های رسانه های دیداری و شنیداری بزعم خود شان از آزادی بیان دفاع نموده اند و گاه هم با رقصانیدن وبرهنه سازی زنان و دختران بیهوده و ولگرد، به دفاع از آزادی زن و حقوق آن پرداخته اند.Afghan men protest violence against women
دررویدادها وتحولاتی از همین قماش، طی یکی دو هفته اخیر مشاهده کردیم که دختر حیا باخته یی با پوشاندن برخی از اعضای بدن خود توسط آهن، روی سنگ فرش جاده های کابل به مارش و پایکوبی پرداخت و در حد فکر خود و گرداننده گان برنامه اش، علیه آزار واذیت خیابانی خانم ها اعتراض کرد، گروهی از بی هنر ترین جوانان ساخته و پرداخته “شبکه تلویزیونی طلوع” و “موبی گروپ” در جاده های شهرنو کابل، با پرپایی محفل ساز و آواز به اصطلاح برای نیازمندان و قربانیان برف کوچ پنجشیر به جمع آوری اعانه از مردم پرداختند و در آخرین رویداد از این سلسله هم چند تن از جوانان و فعالان به اصطلاح مدنی روز پنجشنبه گذشته با سرکردن چادری در غرب کابل، راه پیمایی کردند تا به ادعای خود نشان دهند که زنان با چه مشکلاتی درجاده ها روبرو هستند.
آنچه را ذکر کردیم به حیث مشت نمونه خروار، فعالیت های اند که بدون هرگونه شک وشبهه از تجاوز گسترده فکری و فرهنگی غرب در افغانستان ویران وجنگ زده ودرسایرکشورهای اسلامی آب می خورند و متاسفانه بنام فعالیت های جامعه مدنی وفعالان مدنی پوشش می یابند.
متاسفانه این سطور جایگاه بحث طولانی روی اعتراض های مدنی نیست، ورنه باید همه بدانند که آنچه حواریون غرب وجیره خواران بی فرهنگ شان در اینجا انجام می دهند به هیچ وجه سازگار با اعتراض ها وفعالیت های مدنی نیست و باید خط تلاش ها، برای به بیراهه کشاندن ملت ها از حرکت های تمدنی و مدنی،که حق مشروع و خیلی برجای یک ملت وجامعه است، جدا باشد و نباید به مشت اجیری اجازه داده شود تا بنام “حرکت مدنی”، فرهنگ والای یک مرز وبوم را وارونه جلوه دهند!!!