وجیبهء تحریم کالاهای اسرائیل و حامیان اش (قسمت ۱)
سخنان مقدماتی
إن الحمد لله نحمده، و نستعینه، و نستهدیه، و نصلی علی رسوله الکریم، أما بعد:
سنت الهی مقتضای آن است که میان حق و باطل همیشه کشمکشی وجود داشته و با هم در رویارویی قرار داشته باشند. و در این میان بندگان خاص پروردگار در راه اعتلای کلمهء او با ایثار نمودن جان و مال خویش به مبارزه برخواسته و جهاد نمایند که در این مسیر پر خم و پیچ با یکی از این دو نعمت دست خواهند یافت پیروزی یا شهادت.
دین مبین اسلام که یگانه دین بر حق در روی زمین بوده، همیشه مورد تاخت و تاز باطل گرایان و هوا پرستان قرار گرفته است. آنانی که این دین بر حق را همواره همچون سد بزرگی در راستای دست یابی به اهداف شیطانی خویش میدانند و از این رو با تمام توان در مقابل این دین پیکار نموده و آنانی را که صدای حق و آزادی را بلند نموده همواره سرکوب مینمایند. در این میان قوم یهود از همه برازنده تر نقش بازی نموده اند؛ آنانی که همواره در طول تاریخ با پیامبران الهی سر ستیز را در پیش گرفته و از فرامین الهی سرپیچی کرده اند. به همین خاطر مورد لعنت خدای متعال قرار گرفته و خوار و ذلیل این سو و آن سو سرگردان گشته اند.
این قوم لجوج جهت اعاده حیثیت و یافتن جایگاهی در میان ملل های دیگر، امروزه در پی یافتن مکانی بر یهودیان برآمده و با ادعاهای دروغین و شیطانی شان بر ملت مؤمن و مظلوم فلسطین هجوم برده و با ارتکاب انواعی از جرم و جنایت می کوشند آنها را از خانه و کاشانه شان بیرون نموده و آن سرزمین مبارک را که مهد پیامبران زیادی بوده است به نام خویش رقم زنند. از آن جانب ملت قهرمان فلسطین اعم از مرد و زن، پیر و جوان نیز با بلند نمودن صدای حق و آزادی طی سالیان متمادی بر علیه این اشغالگر بی رحم مبارزه های خستگی ناپذیر نموده و هرگز در مقابل ایشان سر فرود نیآورده اند و این لشکر شیطانی با تمام دار و دسته جهانی اش تا هنوز نتوانسته است که بر ایشان غلبه حاصل نماید و این مبارزه تا آن زمانی که مقتضای حکمت الهی باشد دوام خواهد داشت. سرزمین فلسطین از جایگاهی خاصی در نزد مسلمانان برخوردار میباشد و از جمله سه مکان مقدسی به شمار میرود که پیامبر اسلام محمد صلی الله علیه و سلم سفر به آنجا را نیک پنداشته است. مسجد مبارک اقصی که سفر معراج رسول اکرم صلی الله علیه وسلم از آنجا به سوی آسمان ها صورت گرفته است، در این سرزمین مبارک قرار دارد. از این رو گفته می توانیم که احیای مجد و عزت امت اسلامی رابطهء مستقیمی با آزادی فلسطین از چنگ اشغالگران صهیونست دارد.
بناء مبارزه در راستای آزادسازی سرزمین فلسطین مسؤولیت عمده امت اسلامی به شمار رفته و هر فرد این امت اعم از مرد و زن به اندازهء توان مکلف اند تا مسؤولیت خویش را در قبال فلسطین اشغال شده اداء نموده و ملت مظلوم فلسطین را به هر امکانات دست داشتهء خویش یاری رسانند، تا باشد که در میدان محشر در پیشگاه الله متعال رفع مسؤولیت کرده و مورد رحمت او تعالی قرار گیرند.
این مقالهء تحقیقی که تحت عنوان «وجیبهء تحریم کالاهای اسرائیل و حامیان اش» تحریر یافته است، جهد کوچکی است در راستای تفهیم اهمیت تحریم کالاهای متعلقه به اسرائیل و حامیان وی و اینکه در پهلوی دعا و نیایش جهت پیروزی ملت فلسطین، حداقل کاری را که میتوانیم این است که با عدم خرید و فروش کالاهای متعلقه به اسرائیل و مقاطعه با آن، ضربت محکمی بر اقتصاد شان وارد نمائیم تا مبادا با خرید و فروش تولیدات شان، سبب قوت بخشیدن به ایشان قرار گرفته و در ریختن خون ملت مظلوم فلسطین شامل گردیم.
در این مقاله ابتداء به تعریف تحریم پرداخته شده و سپس حکم تحریم و مقاطعه اقتصادی از دیدگاه شریعت بیان گردیده است و سپس پیشینه آن در تعاملات جهانی توضیح داده شده است و بعد از آن به بیان میزان اثرگذاری تحریم کالاهای اسرائیلی از طرف کشورهای اسلامی بر اقتصاد این رژیم اشغالگر و حامیان اش نظری انداخته شده و در آخر جمع بندی موضوع ذکر گردیده است.
از الله متعال استدعا دارم تا این عمل را خالصانه برای خودش گردانیده و مؤثر قرار دهد.
مژده مهمند
تحریم چیست؟
تحریم جزئی از دیپلماسی بین المللی حاکم بر جهان کنونی است که از سوی کشور های تحریم کننده به عنوان ابزاری غیر نظامی برای اجبار دولت های کشور های هدف جهت انجام واکنش مورد نظر اعمال میشود. منظور از تحریم اقتصادی، کاهش یا توقف یا تهدید به توقف روابط اقتصادی و تجاری و مالی متعارف با کشور هدف از سوی دولت تحریم کننده است.[۱]
تحریم اقتصادی فعالیت یا عملی است که به وسیله یک یا چند بازیگر بین المللی(مجری تحریم) علیه یک یا چند کشور دیگر (هدف تحریم) به منظور مجازات این کشورها، به اهداف محروم ساختن آنها از انجام برخی مبادلات یا وادار ساختن آنها به پذیرش هنجارهای معین و مهم (از دید مجریان تحریم) اعمال میشود. در این جا منظور از (مجری تحریم) کشور یا گروهی بین المللی است که نویسنده یا منتشرکننده سناریوی تحریم باشد، هر چند ممکن است در اعمال محاصره بیش از یک کشور شرکت داشته باشد و منظور از «هدف» کشور یا کشورهایی است که هدف اصلی تحریم واقع میشوند. تحریم های اقتصادی میتواند شامل اشکال مختلف موانع تجاری، تعرفه ها و محدودیت در معامله باشد.[۲]
تحریم اسرائیل به مجموعه تلاش های صورت گرفته برای قطع روابط اقتصادی، سیاسی و فرهنگی با کشور اسرائیل، افراد اسرائیلی، شرکت ها و سازمان های اسرائیلی است. این تحریم ها توسط برخی در سرتاسر دنیا مطرح شده و شامل مواردی نظیر خروج سرمایه از اسرائیل و عدم سرمایه گذاری در آن کشور، نخریدن کالای اسرائیلی و تحریم علمی[۳] اسرائیل است.
دلیل مشروعیت تحریم
همان طوری که قبلا ذکر گردید که تحریم در تعاملات جهانی معاصر، یک سلاح قوی غیر نظامی در دیپلوماسی خارجی کشور ها جهت دست یافتن به اهداف مورد نظر شان می باشد. مشروعیت آن به دلیلی از قرآن، سنت و فتوای علمای کرام نیز قرار ذیل ثابت می باشد:
قرآن کریم:
الله متعال میفرماید: ذَلِكَ بِأَنَّهُمْ لَا يُصِيبُهُمْ ظَمَأٌ وَلَا نَصَبٌ وَلَا مَخْمَصَةٌ فِي سَبِيلِ اللَّهِ وَلَا يَطَئُونَ مَوْطِئًا يَغِيظُ الْكُفَّارَ وَلَا يَنَالُونَ مِنْ عَدُوٍّ نَيْلًا إِلَّا كُتِبَ لَهُمْ بِهِ عَمَلٌ صَالِحٌ إِنَّ اللَّهَ لَا يُضِيعُ أَجْرَ الْمُحْسِنِينَ (سوره توبه:۱۲۰)
ترجمه: این بدان جهت است که هیچ تشنگی ، رنج و گرسنگی در راه خدا به آنان نمی رسد و در هیچ مکانی که کافران را به خشم می آورد قدم نمی گذارند و از دشمن غنیمتی به دست نمی آورند مگر اینکه به سبب آن عمل صالحی برای آنان (در کارنامه شان) نوشته می شود، زیرا خدا پاداش نیکوکاران را ضایع نمی کند.
ابن کثیر رحمه الله در مورد تفسیر این آیت مینویسد: يعنی هر گرسنگی، تشنگی و مشقتی را که مجاهد در راه الله متعال متحمل میشود و به سبب آن بر کفار غلبه حاصل کرده و آن ها را به خشم و غضب می آورد و در قلب های شان ترس را ایجاد میکند، الله متعال در برابر آن برایش اجر مینویسد[۴].
بر مبنای مواد این آیت، تحریم اقتصادی دشمن نیز از جمله وسایلی مشروعی است که بر کفار ضرر وارد کرده و خشم ایشان را بر می انگیزد و در نتیجه سبب شکست ایشان قرار میگیرد.
سنت:
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ يُوسُفَ، حَدَّثَنَا اللَّيْثُ، قَالَ: حَدَّثَنِي سَعِيدُ بْنُ أَبِي سَعِيدٍ، أَنَّهُ سَمِعَ أَبَا هُرَيْرَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ، قَالَ: بَعَثَ النَّبِيُّ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ خَيْلًا قِبَلَ نَجْدٍ، فَجَاءَتْ بِرَجُلٍ مِنْ بَنِي حَنِيفَةَ يُقَالُ لَهُ ثُمَامَةُ بْنُ أُثَالٍ، فَرَبَطُوهُ بِسَارِيَةٍ مِنْ سَوَارِي المَسْجِدِ، فَخَرَجَ إِلَيْهِ النَّبِيُّ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ، فَقَالَ: «مَا عِنْدَكَ يَا ثُمَامَةُ؟» فَقَالَ: عِنْدِي خَيْرٌ يَا مُحَمَّدُ، إِنْ تَقْتُلْنِي تَقْتُلْ ذَا دَمٍ، وَإِنْ تُنْعِمْ تُنْعِمْ عَلَى شَاكِرٍ، وَإِنْ كُنْتَ تُرِيدُ المَالَ فَسَلْ مِنْهُ مَا شِئْتَ، فَتُرِكَ حَتَّى كَانَ الغَدُ، ثُمَّ قَالَ لَهُ: «مَا عِنْدَكَ يَا ثُمَامَةُ؟» قَالَ: مَا قُلْتُ لَكَ: إِنْ تُنْعِمْ تُنْعِمْ عَلَى شَاكِرٍ، فَتَرَكَهُ حَتَّى كَانَ بَعْدَ الغَدِ، فَقَالَ: «مَا عِنْدَكَ يَا ثُمَامَةُ؟» فَقَالَ: عِنْدِي مَا قُلْتُ لَكَ، فَقَالَ: «أَطْلِقُوا ثُمَامَةَ» فَانْطَلَقَ إِلَى نَجْلٍ قَرِيبٍ مِنَ المَسْجِدِ، فَاغْتَسَلَ ثُمَّ دَخَلَ المَسْجِدَ، فَقَالَ: أَشْهَدُ أَنْ لاَ إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ، وَأَشْهَدُ أَنَّ مُحَمَّدًا رَسُولُ اللَّهِ، يَا مُحَمَّدُ، وَاللَّهِ مَا كَانَ عَلَى الأَرْضِ وَجْهٌ أَبْغَضَ إِلَيَّ مِنْ وَجْهِكَ، فَقَدْ أَصْبَحَ وَجْهُكَ أَحَبَّ الوُجُوهِ إِلَيَّ، وَاللَّهِ مَا كَانَ مِنْ دِينٍ أَبْغَضَ إِلَيَّ مِنْ دِينِكَ، فَأَصْبَحَ دِينُكَ أَحَبَّ الدِّينِ
إِلَيَّ، وَاللَّهِ مَا كَانَ مِنْ بَلَدٍ أَبْغَضُ إِلَيَّ مِنْ بَلَدِكَ، فَأَصْبَحَ بَلَدُكَ أَحَبَّ البِلاَدِ إِلَيَّ، وَإِنَّ خَيْلَكَ أَخَذَتْنِي وَأَنَا أُرِيدُ العُمْرَةَ، فَمَاذَا تَرَى؟ فَبَشَّرَهُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَأَمَرَهُ أَنْ يَعْتَمِرَ، فَلَمَّا قَدِمَ مَكَّةَ قَالَ لَهُ قَائِلٌ: صَبَوْتَ، قَالَ: لاَ، وَلَكِنْ أَسْلَمْتُ مَعَ مُحَمَّدٍ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ، وَلاَ وَاللَّهِ، لاَ يَأْتِيكُمْ مِنَ اليَمَامَةِ حَبَّةُ حِنْطَةٍ، حَتَّى يَأْذَنَ فِيهَا النَّبِيُّ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ.[۵]
ترجمه: از ابوهریره رضی الله عنه روایت است که گفت: پیامبر خدا صلی الله علیه وسلم مردمی را به طرف نجد فرستادند(آنها رفتند) و شخصی را از قبیله بنی حنیفه به نام ثمامه بن اثال اسیر آوردند. و به یکی از ستون های مسجد بستند، پیامبر خدا صلی الله علیه وسلم نزد اش آمده و گفت: ای ثمامه! فکر میکنی من با تو چی خواهم کرد؟ گفت: یا محمد! نظرم به خیر است اگر مرا بکشی، کسی را کشته ای که قابل کشتن است. و اگر منت بگذاری، بر شکرگذاری منت گذاشته ای. و اگر مال میخواهی، هر اندازه ای که میخواهی طلب کن. آن شخص به همان حالت تا فردا گذاشته شد. بار دیگر پیامبر خدا صلی الله علیه وسلم آمده و برایش گفت: ای ثمامه! فکر میکنی با تو چی خواهم کرد؟ گفت: همان چیزی را که گفتم. اگر منت بگذاری بر شکرگذاری منت گذاشته ای. باز او را تا فردا به حال خودش گذاشتند و فردا از وی پرسیدند: ای ثمامه فکر میکنی با تو چی خواهم کرد؟ گفت: چیزی را فکر میکنم که برای شما گفتم. فرمودند: ثمامه را از بند آزاد کنید. ثمامه بعد از این که آزاد شد رفت و از آبی که نزدیک مسجد بود غسل نمود و بعد از آن به مسجد آمد و گفت: أَشْهَدُ أَنْ لاَ إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ، وَأَشْهَدُ أَنَّ مُحَمَّدًا رَسُولُ اللَّهِ. یا محمد! به خداوند سوگند در روی زمین کسی بدتر از تو در نظرم نبود، ولی اکنون شخصی محبوبتر از تو نزدم نیست و به خداوند سوگند که هیچ دینی از دین تو در نزدم بدتر نبود، ولی اکنون دین تو در نزدم محبوبترین ادیان در نزدم میباشد. و به خداوند سوگند هیچ شهری از شهر تو در نزدم بدتر نبود ولی اکنون شهر تو در نزدم از بهترین شهرها میباشد. و سواران تو وقتی مرا دستگیر نمودند که قصد عمره را داشتم، اکنون چی باید بکنم؟ پیامبر خدا صلی الله علیه وسلم او را بشارت دادند و امر نمودند که عمره خود را انجام دهد. چون به مکه آمد، کسی برایش گفت: از دینی به دین دیگری رفتی ؟ گفت: به خداوند سوگند که چنین نیست. بلکه با محمد رسول الله صلی الله علیه وسلم مسلمان شدم و به خداوند سوگند از منطقه یمامه بدون اجازه پیامبر خدا صلی الله علیه وسلم برای شما یکدانه گندم نخواهد آمد.
چنانچه حدیث شریف دلالت دارد که ثمامه بن اثال رضی الله عنه بعد از اسلام آوردن اش، به تحریم اقتصادی شهر یمامه پرداخته و امر نمود که از آنجا هیچ چیزی وارد مکه نشود تا آن زمانی که پیامبر صلی الله علیه و سلم اجازه دهد و پیامبر هم آن را تأیید نمود . سپس بعد از مدتی آن را لغو نمودند. چنانچه ابن حجر عسقلانی رحمه الله در شرح این حدیث میفرماید: که ابن هشام در مورد این حدیث می افزاید: ثمامه از ورود هر متاعی شهر یمامه به مکه منع فرمود. در نتیجه اهالی آنجا به پیامبر پیامی فرستادند که به پاس صلهء رحم، این مقاطعه را لغو کنند. همان بود که پیامبر صلی الله علیه وسلم به ثمامه امر فرمود تا به آنها اجازه وارد کردن کالاها را بدهد[۶].
همین طور حدیث ذیل نیز بر جواز تحریم دلالت دارد:
حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ يَحْيَى، وَمُحَمَّدُ بْنُ رُمْحٍ، قَالَا: أَخْبَرَنَا اللَّيْثُ، ح وحَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ، حَدَّثَنَا لَيْثٌ، عَنْ نَافِعٍ، عَنْ عَبْدِ اللهِ، «أَنَّ رَسُولَ اللهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَرَّقَ نَخْلَ بَنِي النَّضِيرِ، وَقَطَعَ، وَهِيَ الْبُوَيْرَةُ»[۷]، زَادَ قُتَيْبَةُ، وَابْنُ رُمْحٍ فِي حَدِيثِهِمَا: فَأَنْزَلَ اللهُ عَزَّ وَجَلَّ: {مَا قَطَعْتُمْ مِنْ لِينَةٍ أَوْ تَرَكْتُمُوهَا قَائِمَةً عَلَى أُصُولِهَا فَبِإِذْنِ اللهِ وَلِيُخْزِيَ الْفَاسِقِينَ} [الحشر: ۵]
ترجمه: از عبدالله بن عمر رضی الله عنه روایت است که گفت: پیامبر خدا صلی الله علیه وسلم نخلستان های بنی نضیر را آتش زدند و قطع نمودند و این نخلستان های منطقهء بویره بود. در همین مورد این قول خداوند متعال نازل گردید:( آنچه را که از درختان قطع کردید و یا به حال خود ثابت نگهداشتید، به اذن الله بود.)
چنانچه دیده میشود، عمل پیامبر صلی الله علیه وسلم در هنگام محاصره بنی نضیر و تحریم اقتصادی آنها در قطع درختان و سوختاندن آن ها نیز دال بر مشروعیت تحریم اقتصادی بر علیه خصوم می باشد.
همین طور عمل پیامبر صلی الله علیه وسلم در تحریم اقتصادی قوم اش و پناه بردن به شعب ابوطالب نیز دلیل مشروعیت تحریم می باشد. چنانچه در حدیث شریف میاید:
حَدَّثَنَا مَحْمُودٌ، أَخْبَرَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ، أَخْبَرَنَا مَعْمَرٌ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، عَنْ عَلِيِّ بْنِ حُسَيْنٍ، عَنْ عَمْرِو بْنِ عُثْمَانَ بْنِ عَفَّانَ، عَنْ أُسَامَةَ بْنِ زَيْدٍ قَالَ: قُلْتُ: يَا رَسُولَ اللَّهِ، أَيْنَ تَنْزِلُ غَدًا فِي حَجَّتِهِ؟ قَالَ: «وَهَلْ تَرَكَ لَنَا عَقِيلٌ مَنْزِلًا؟»، ثُمَّ قَالَ: «نَحْنُ نَازِلُونَ غَدًا بِخَيْفِ بَنِي كِنَانَةَ المُحَصَّبِ، حَيْثُ قَاسَمَتْ قُرَيْشٌ عَلَى الكُفْرِ»[۸]، وَذَلِكَ أَنَّ بَنِي كِنَانَةَ حَالَفَتْ قُرَيْشًا عَلَى بَنِي هَاشِمٍ، أَنْ لاَ يُبَايِعُوهُمْ، وَلاَ يُؤْوُوهُمْ، قَالَ الزُّهْرِيُّ: وَالخَيْفُ: الوَادِي
ترجمه: از اسامه بن زید رضی الله عنه روایت است که گفت: گفتم: ای رسول الله صلی الله علیه وسلم! فردا هنگام حج در کدام مکان نزول خواهی کرد؟ فرمود: و آیا بزرگان قوم برای ما مکانی را به جا گذاشته اند؟ سپس فرمود: فردا در وادی بنی کنانه نزول خواهیم کرد؛ جای که قریش تعهد بر کفر نموده اند. امام زهری میگوید: این مکانی بود که بنی کنانه با قریش بر علیه بنی هاشم تعهد بسته بودند که با بنی هاشم روابط خرید و فروش و برقراری خویشاوندی را قطع کنند.
حدیث شریف بیان میدارد هنگامی که مسلمانان در شعب ابوطالب به سر میبردند، میان مسلمانان و کفار مکه، قطع روابط اقتصادی و ممنوعیت خرید و فروش برقرار بود.
امام العز بن عبدالسلام میگوید: “للوسایل حکم المقاصد فالوسيلة إلی أفضل المقاصد هی أفضل الوسایل….[۹]”
ترجمه: وسایل حکم مقاصد را دارا می باشد، پس وسیله ای که به بهترین مقصد می انجامد، از بهترین وسایل می باشد…..
امام قرافی رحمه الله میفرماید:” اعلم أن الذریعة کما یجب سدها یجب فتحها و تکره و تندب و تباح، فإن الذریعة هی الوسیلة فکما أن الوسیلة المحرم محرمة فوسیلة الواجب واجبة[۱۰]….
ترجمه: بدان همان طوری که سد ذریعه واجب است ، گشودن آن نیز واجب، مکروه و مستحب قرار میگیرد. زیرا ذرایع وسیله اند پس همان طوری که وسیله ای که به یک حرام منجر میشود، خود حرام است، چنگ زدن به وسیله ای که واجب بدون آن برآورده نمیشود، نیز واجب است.
همین طور قاعده فقهی داریم که ” ما لا یتم الواجب إلا به فهو واجب” یعنی: آنچه که واجب بدون آن تحقق نمی آبد، چنگ زدن به آن واجب می باشد.
بنا بر این فرموده ها از آن جا که نصرت مردم فلسطین و برچیدن گلیم اشغال از سرزمین مقدس، از واجبات امت مسلمان به شمار میرود، بناء چنگ زدن به گزینه تحریم که یک وسیلهء خوبی جهت اعمال فشار بر دشمن و وادار ساختن او به عقب نشینی در دنیای معاصر به شمار میرود، نیز از وجیبهء امت به حساب می آید.
فتواي علماي كرام:
با در نظرداشت تشدید روز افزون حملات وحشیانه اسرائیل بر غزه و درک مسؤولیت امت اسلامی در برابر اهل مؤمن مجاهد فلسطین، تعداد زیادی از علمای امت با اصدار فتوای مبنی بر تحریم اسرائیل، هر نوع داد و ستد با این رژیم اشغالگر را تا آن زمانی که دست از این جنایت بردارد، ممنوع قرار داده اند. در ادامه به ذکر آرای علمای کرام در این رابطه میپردازیم:
فتوای اتحادیه جهانی علمای مسلمان:
اتحادیه جهانی علمای مسلمان با صدور بیانیه ای، تحریم جامع رژیم اشغالگر اسرائیل از جمله تحریم اقتصادی تا زمان خروج این رژیم از تمام سرزمینهای اشغالی را ضروری دانست و خرید محصولات و کالاهای ساخت صهیونست ها را برای مسلمانان، گناه اعلام کرد. در این بیانیه که به امضای «أحمد ریسونی» رئیس و «علی محی الدین القره داغی» دبیر کل اتحادیه علمای مسلمان رسیده و در صفحه رسمی این اتحادیه به نشر رسیده، جنین آمده است: فتوای ما مختص رژیم اشغالگر( اسرائیل) و کالاها و محصولات آن است، زیرا این رژیم زمین و خانه ما را اشغال کرده و به برادران ما، سرزمین ها و خانه های آن ها در فلسطین و جولان سوریه حمله نموده اند و این مناطق را اشغال کرده و همچنان به اشغال مسجد الاقصی ادامه مید هند.
این اتحادیه آزادی سرزمین های اشغالی و مقاومت در برابر آن ها را یک ضرورت شرعی و انسانی دانست و افزود: بر مقاومت برابر آن ها با همه روشهای قانونی که فطرت سالم وضع کرده و توسط قوانین بین المللی، قطعنامه های سازمان ملل، معاهدات بین المللی و قانون اساسی کشورها تعیین شده است، تأکید میشود.
اتحادیه جهانی علمای مسلمان در پایان این بیانیه خود تأکید کرد: بنابر این، وظیفه همه مسلمانان است که تحریم اقتصادی کامل را تا پایان اشغال تمام سرزمین اشغالی ما به ویژه قبله اول مسلمانان و قدس شریف ادامه دهند.[۱۱]
فتوای علمای مسلمان اردن:
۵۰ تن از علمای مسلمان اردن در بیانیه ای خاطرنشان کردند: تحریم اقتصادی دشمن صهیونست و حامیان وی یک تکلیف شرعی است. وزیر سابق اوقاف و امور خیریه اردن و شماری از علمای برجستهء جریان های سلفی، اخوان المسلمین و اساتید دانشگاه های اردن، این بیانیه را امضاء کردند.
در بخش دیگر این بیانیه تأکید شده است که عدم پایبندی به این فتوا پس از آگاهی از صدور آن جزء گناهان کبیره به شمار می رود. علمای اردن همچنان تأکید کردند که تحریم اقتصادی یکی از مهمترین سلاح های است که دشمنان علیه برادران مسلمان ما در غزه، عراق و سودان به کار گرفته اند و متقابلا مسلمانان باید همچون دشمن اسرائیلی، چنین سلاحی را استفاده کنند[۱۲].
فتوای علمای الجزایر:
۵۱ تن از علما و متفکران دینی در الجزایر به وجوب تحریم شرکت های حامی رژیم صهیونستی فتوا دادند.
«عبدالرزاق قسوم» رئیس جمعیت علمای مسلمان در الجزایر با اعلام این خبر گفت: این فتوای علما در واکنش به جنایات رژیم صهیونستی در نوار غزه و سایر مناطق فلسطین صادر شده است.
وی با بیان اینکه رژیم صهیونستی در غزه مرتکب «نسل کشی» شده است، اظهار داشت: این جنایت با حمایت کشورهای غربی از جمله آمریکا صورت گرفته و این در حالی است که شاهد عدم واکنش مناسب بیشتر کشورهای عربی اسلامی بوده ایم. لذا بر خود واجب دانستیم در زمینه فتوای صادر نمائیم.
آنان تحریم را یکی از شیوه های جهاد مالی خواندند و تصریح نمودند: در شرایط کنونی تحریم شرکت های حامی رژیم صهیونستی یک واجب شرعی است چرا که به آنان زیان می رساند و شرکت های مزبور مجبور میشوند تا از حمایت حامی رژیم صهیونستی دست بردارند[۱۳].
منابع:
[۱]- طغیانی، مقدمه بر اقتصاد تحریم، ص:۶
[۳]- مراد از تحریم علمی اسرائیل همان تحریم علمی و فرهنگی اسرائیل توسط جنبش فلسطینی به عنوان بخشی از جنبش بایکوت، عدم سرمایه گذاری و تحریم اسرائیل است. که در آپریل ۲۰۰۴ م آغاز شد. این جنبش خواستار فعالیت های در راستای BDS برای اعمال فشار بین المللی بر اسرائیل بود چرا که این مؤسسات در برقراری اشغال فلسطین نقش داشتند.
[۴] – ابن كثير، اسماعيل بن عمر ، تفسیر ابن کثیر، ج:۴ ص: ۲۳۴
[۵] – بخاری، محمدبن اسماعیل، صحیح البخاری، باب وفد بنی حنیفه و حدیث ثمامة، ج: ۵ ص: ۱۷۰
[۶] – عسقلانی، ابن حجر، فتح الباری شرح صحیح البخاری، ج: ۸ ص: ۱۱۱
[۷] -صحیح البخاری، باب حدیث بنی نضیر، ج: ۳ ص: ۱۰۴/ مسلم، بن حجاج، صحیح مسلم، باب جواز قطع أشجار الکفار و تحریقها ج: ۳ ص: ۳۶۵
[۸] – صحیح البخاری، باب أین رکز النبی صلی الله علیه وسلم، ج: ۵ ص: ۱۴۷/ صحیح مسلم: باب النزول بمکة للحاج، ج: ۲ ص: ۹۰۵
[۹] – العز ابن عبدالسلام، قواعد الأحکام، ج: ۱ ص: ۴۶
[۱۰] – قرافی، الفروق، ج: ۲ ص: ۳۳
[۱۱] – ویکی پیدیا
[۱۲] – خبرگزاری مهر به نقل از پایگاه انترنتی الجزیره
[۱۳] – گروه بین الملل خبرگزاری تسنیم