از بیروت ۱۹۸۲ تا غزه ۲۰۲۴

در قدم اول تقدیم به منافقان… بعد به بدبینان… و سپس تقدیم به هرکسی که در جستجوی حقیقت است…
از بیروت ۱۹۸۲ تا غزه ۲۰۲۴

د.فایز ابو شماله
ترجمه: مسعوده جامی

در بیروت ۱۹۸۲ حرکت مقاومتی به نام حماس و یا حرکت جهاد نبود، در لبنان نیز در آن زمان فرمانده‌ای به نام محمد ضیف یا یحیی سنوار و زیاد نخاله نبودند. در بیروت فقط جریان تحریر فلسطینی و مجموعه‌ای از رهبران تنظیمات فلسطینی بودند که عهده دار مبارزه با اسرائیل شده و در جهت ختم اشغال اسرائیلی و باز گشت مهاجران فلسطین تلاش می‌کردند. و برای به دست آوردن این اهداف ملی و انسانی خویش راه مقاومت را در پیش گرفتند، با وجود این بیروت با محاصره و نابودی روبرو شد، طیاره‌های اسرائیلی بر مردم بیروت هجوم آوردند و صدها تُن بمب و موشک امریکایی را بر ایشان فرو ریختند، در طول بیش از دو ماه بمباران،‌ مرگ مردم را در برگرفته بود و خانه‌ها و امارت‌های زیبای بیروت با خاک یکسان شد و نابود گشت. شهروندان فلسطینی و لبنانی در این مدت به شدت شکنجه شدند و به بدترین شکل ممکن طعم تلخ وحشی‌گری‌های تروریسم صهیونی را چشیدند. تا جایی که این تروریسم وحشت‌ناک به سربریدن صدها نفر در صبرا و شتیلا منتهی شد.
در سال ۱۹۸۶در سرزمین فلسطین محمد ضیف و یحیی سنوار و هنیه ای نبود هنگامی که دشمن اسرائیلی به پایتخت تونس هجوم آورد، و جنگنده‌هایش بر خانه‌های مردم صلاح‌های غیر قانونی را باراندند.
در سال ۱۹۸۸ زیاد نخاله‌ای نبود هنگامی که نیروهای صهیونیست تا قلب پایتخت تونس به پیش تاختند و قهرمانانی چون ابو جهاد و تعداد دیگری از رهبران را حتی تا داخل شهرهای اروپایی دنبال کردند و ترور ساختند.
در سرزمین فلسطین محمد ضیف و خالد مشعلی نبود هنگامی که صهیونیست‌ها کشتارگاه‌های دیر یاسین و قبیه را به راه انداختند و مصیبت سال ۴۸ را رقم زدند. و هنوز یحیی سنوار فرمانده نشده بود هنگامی که طیاره‌های اسرائیلی مدرسة بحر البقر مصر را بمباران کردند و صدها دانش آموز را بر چوکی‌های تدریس ذبح نمودند. در سال ۱۹۶۷ هنوز اسماعیل هنیه رهبری فلسطینیان را به دست نگرفته بود که صهیونیست‌ها هزاران سرباز مصری را که اسیر شان بودند در سینا کشتند. و هنوز خالد مشعل مسؤولیت را به دست نگرفته بود که طیاره‌های اسرائیلی شهر قانا در جنوب لبنان را بمباران کردند و صدها لبنانی را کشته و زخمی نمودند. و هنوز محمد هندی در عراق نبود که جنگنده‌های اسرائیل به نیروگاه‌های اتمی عراق یورش برد.
جنگ برای نابودی مردم غزه و نسل کشی این مردم نسبت به تروریزم صهیونیست امر جدیدی نیست، و یا اینکه تصور شود به بوجود آمدن حماس شکل گرفته، نه سنوار سبب تحریک پلیس بن عفیر برای ذبح اسیران در بندی‌خانه‌ها و شکنجه مردم در کرانة باختری شده، و نه محمد ضیف باعث هجوم لشکر صهیونی و تجاوز بر ساکنان کرانة باختری، و برپایی صدها دیوار و مانع و شهرک‌های صهیونیستی گشته، همانطور که مفتی حاج امین حسینی سبب تخریب و نابودی یافا و حیفا و السبع و اللد و الرمله و اسدود و بیت دراس و حمامه در سال ۱۹۴۸ نبود. و محمد ضیف سبب طرح نقشة حل و فصل تروریست مشهور اسموتیرش نیست که سبب برپایی کشمکش‌ها شد.
به طور قطع طمع‌های و جهان خواری اسرائیل همیشه محرک سیاست کشتار فلسطینیان توسط اسرائیل بوده، بدون در نظر داشت نام و نشان و توجه به وظیفة و یا مشخص کردن جنسیت فرد، چه مرد و چه زن. چرا که هدف اساسی صهیونیست نابودی تمام کسانی است که رابطه‌ای با فلسطین دارند. حالا چه حاج امین حسینی باشد قبل از مصیبت ۴۸، و چه ابو عمار بعد از آن، و یا هم سنوار و محمد ضیف در این روزها. چون اصل قضیه این معرکه جنگ بر سر زمین است که بین عرب‌های فلسطینی و صهیونیست‌ها جریان دارد. و این همان اصلی است که سیاست اسرائیل در جنگ نسل کشی بر ضد فلسطینیان آن را به تصویر می‌کشد و به وضوح بیان مي‌نماید. این همان ترجمة کار کرد رسانه‌های صهیونیست و اهداف آنان و تمامی مزدوران و نوکران ایشان است. رسانه‌ها و نوکرانی که ملت فلسطین را مسؤول تمامی خرابی‌ها و نابودی‌ها و جنگ‌ها می‌دانند، و به همین اساس دشمن اسرائیلی ادعا می‌کرد که با مفتی حاج امین حسینی در جنگ است نه با مردم فلسطین، ادعا می‌کرد با خراب کارانی به رهبری ابو عمار در مبارزه است، آنهم به خاطر علاقة وافری که به امنیت مردم فلسطین دارد و امروز نیز ادعا می‌کند با سنوار و ضیف و مردان حماس در جنگ است آنهم به دلیل علاقمندی شدید صهیونیست‌ها بر مصلحت ملت فلسطین!
هنگامی که جنگ نسل کشی بر علیه مردم لبنان و فلسطین در بیروت به راه افتاد هدف سلاح‌های فلسطینی بود و جنگ نسل کشی بر علیه مردم غزه نیز هدف آن سلاح فلسطینی است، و پاک سازی فلسطینیان از تمامی ضمانت ها و لوازم وجودی، تا جایی که از ایشان توده‌ای از انسان‌های فرسوده و تکه پاره شده‌ای بسازند که حتی شایستة خوراک حیوانات هم نباشند. اما این چیزی است که در غزه به آن دست نیافتند، چرا که مؤمن از یک سوراخ دوبار گزیده نمی‌شود.
غزه پایدار می‌ماند حتی اگر دشمن تمام منطقه را بر سر ساکنانش آوار سازد، کافی است فقط یک فلسطینی با یک دست خود باقی بماند تا پرچم فلسطین را بالا کند و پیروزی را اعلان نماید.
لاحول ولاقوه الابالله