فلسطین عزیزم!
نویسنده: آدینه رنجبر
کاش بودید ای پیامبر (صلی الله و علیه و سلم)!
این روز ها جهان حال و هوای دیگری دارد، حال و هوای قیام و ایستادگی در مقابل ظلم و زور گویی.
امروز نسلی از جنس صحابه به قیام در مقابل ظلم ایستاده شده اند، خیلی قوی و با عزم هستند، در قلب های خود محبت تو را دارند و مشابه به قرآن های متحرک گشته اند که در زمین راه میروند…
همه مردم و مزدوران یهود در دنیا یک طرف و آن ها در سرزمین غزه طرف دیگر تنها ولی قوی، و با عزت!
این مردم را تروریست مینامند، جالب است این تروریستان اخلاق شان مانند صحابه است. این تروریستان همه دنیا را به حیرت آورده است، میدانی این تروریستان برای این تروریست نامیده میشوند که به خداوند توکل کرده اند و در مقابل یهود و مزدوران یهود ایستاده اند؛ اینان برای سرزمین غصب شده خود که توسط گروهی که در قرآن کریم بدترین مردم نامیده شده اند میجنگند!!!
یهودیان، مسیحیان و حتی حاکمان کشور های اسلامی نیز در مقابل شان ایستاده اند، بله حاکمان مسلمان نیز از یهودیان پست فطرت میترسند ولی از پروردگار نمیترسند…
زنان شان مثل فولاد هستند، گویی اینان از خاک متفاوت از دیگر زنان ساخته شده اند. در باره عظمت ایمان این زنان وقتی فهمیدم که یکی از آن ها شش فرزند و توته های جگر خود را از دست داده ولی میگوید من غزه را ترک نمیکنم، دیگری بالای جسد پسر جوان خود نشسته و میگوید که من با تو حسادت میکنم چطور تنها شهید شدی! اینان زنان در غزه هستند.
اطفال شان شجاع تر از حاکمان کشور ها خود فروخته به یهود هستند، پسران و دخترانی هستند که بالای اجساد فامیل خود گریه میکنند ولی میگویند خداوند همراه ما است و این امتحان پروردگاراست، یهودیان باید ازین اطفال بیم و وحشت داشته باشند اگر این اطفال بزرگ شوند دنیا را رهبری خواهند کرد و زنده کننده خلافت اسلامی خواهند بود. این اطفال در جسامت خیلی کوچک هستند ولی میدانی قلب شان مانند عمر فاروق است، قوی با شهامت و برنده !!!
یکی از دختران کوچک و زیبا که پدرش شهید شده است، در مقابل رسانه ها با لبخند میگوید، پدرم به آرزوی خود رسیده است و ما اصلا برای شهادت او غمگین نیستیم…
در میان آتش، بمب و موشک چنان آرام و متانت هستند که حاکمان کشور های دیگر این آرامش را در قصر های مجلل خود ندارند…
ما می بینیم آب، نان، برق و انترنت شان را قطع کرده اند و غزه را برایشان خرابه یی کرده اند، ولی مردم این سرزمین با سربلندی راه میروند، سربلند شهید میشوند و ان شاءالله سر بلند حشر خواهند شد…
بعضی با تمام خانواده خود شهید شدند و بعضی ها چندین عضو خانواده خود را از دست داده اند، بعضی ها معیوب شده اند ولی باز هم شعار شان ” حسبنا الله و نعم الوکیل” است.
این شعار را جدایی و به صورت فردی نمیگویند همه با یک صدا میگویند، اینا نمونه اخوت در دنیا هستند.
در این چندین روز نبرد، هزاران مسلمان و غیر مسلمان در سرک ها به تظاهرات در دفاع از این مردم صف کشیده اند، بلی حتی غیر مسلمانان نیز ولی حاکمان مسلمان خوابیده اند و وجدان های خود را در میان چندین لایه از بی تفاوتی و ترس مخفی کرده اند تا مبادا صدای فریاد و عدالت خواهی وجدان هایشان را بیدار کند…
به راستی همانطور که در احادیث و آیات آمده این جنگ، جنگ دو ملت نیست. این جنگ، جنگ عقیده است. جنگی که خداوند وعده پیروزی آن را برای مان داده است.
ولی من از روزی هراس دارم که از تک تک ما پرسیده شود شما در این جنگ که در مقابل عقیده و اسلام بود چه کردید و ما خاموش باشیم و چشمان ما به انگشتان پای ما خیره شود…
به راستی دفاع از فلسطین عزت است و منافق این عزت را به دست آورده نمیتواند…
به راستی پیامبر عزیزم ( صلی الله و علیه و سلم)!
در روز حساب دهی به این نسل افتخار میکنید و اینان ان شاءالله گروه گروه به جنت روانه خواهند شد، ولی به مسلمانانی که میتوانستند کاری کنند ولی نکردند، حیران خواهید ماند و این مردمان را قلب هیچ مومنی نمی بخشد، اینان جفا کردند به حق ملت فلسطین، به حق اطفال در فلسطین..
به این مسلمان جفا کار حیران هستم، که در روز حساب دهی چگونه با پا های ضعیف خود نزد پروردگار ایستاده خواهند شد.
من برای اولین بار معنی قهرمانی را دانستم، این قهرمانان مردم غزه هستند!
مردم فلسطین هستند!
اینان حماس هستند!