نقش جوانان در جامعه فعلی
از نظر جامعه شناسی جوانان به عنوان نیروی محرک و منبع انرژی مثبت نقش عمده و اساسی در تعیین جهت گیری ها و توسعه سیاسی اجتماعی و فرهنگی جوامع دارند و استفادهی بهینه و کارآمد از این عنصر حیاتی باعث پیشرفت صلح و امیدواری به آینده می گردد.
در تمام جوامع بدون در نظر داشت گرایش و ویژگی آن توجه و تمرکز بر نخبه گرایی جوانان فراهم سازی تسهیلات و امکانات لازم آموزشی تربیتی صحی و کاری و مشارکت سازنده و واقعی در پروسه های ملی و افزایش نقش آن ها در ساختار ها و نهاد های دولتی و غیر دولتی زمینه های رشد ظرفیتی و توسعه یی جوانان را موجب گردیده جامعه به طرف ترقی و بیشرفت و همدیگر پذیری رهنمون می گردد.
یکی از شاخص های توسعهی انسانی سازمان ملل متحد که از طریق آن میزان توسعه و رفاه در کشورها ارزیابی می گردد *موجودیت جمعیت جوان است* که یک عامل جدی تغییر و تحول و توسعه در تمام ابعاد پنداشته میشود.
کشورهای که جمعیت جوان شان را مدیریت سالم نموده و از آن استفاده مثبت نمودند به رفاه و توسعه دست یافتند اما کشورهایی که در این زمینه موفق نبودند؛ جمعیت جوان یک چالش جدی فرا راه ثبات و انکشاف اقتصادی-اجتماعی مبدل گردیده است.
سرمایه گذاری روی رشد استعداد جوانان، الگوسازی جوانان و متوجه سازی آن ها به انجام مسولیت های خطیر شان نقطهیی عطف در مشارکت معنا دار جوانان در پروسه های دموکراتیک و حفظ ارزش های ملی است.
اگر به سطح توسعه و رفاه در تمام کشور نظر انداخته شود، بیشترین سهم تلاش و قربانی در این راستا محصول کار جوانان بوده که با فدا کاری و زحمات شان برای نسل های آینده راه و روش سازندگی و پیشرفت را به ارمغان گذاشته اند.
جوانان اگر شایسته، نخبه و متعهد به ارزش های اساسی جامعه سنگ بنای یک جامعه ی سالم و ارزشمند را می گذارند و استفادهی ابزاری جوانان صدمهی منفی بر تعهد ملی و شایستگی جوانان میگذارد.
ملت های که در تاریخ موفق بوده و به رفاه دست یافتند که رهبری امور را به عهدهی جوانان گذاشته یا به جوان اعتماد و باورمندی داشته اند.
به میزانی که در یک جامعه روی ظرفیت سازی و ایجاد انگیزه های سالم برای سهم و مشارکت واقعی جوانان در بخش های مختلف کار توجه صورت گیرد به همان میزان جوانان مسولیت پذیر و هدفمند تربیه گردیده فضای مثبت و سازندهی زندگی باهمی به وجود آمده جامعه به طرف ترقی و تعالی رهنمون می گردد.
وضعیت نا به سامان سیاسی-امنیتی افغانستان در چهار دههی اخیر بزرگترین مانع و سد راه رشد اجتماعی-فرهنگی جوانان این کشور بوده است به گونه که جوانان از تحصیل و تعلیم محروم بوده یا فرصت های برابر در این زمینه مساعد نبوده یا جوانان در برابر تهدیدهای فزایندهی اجتماعی که از وضعیت نا به هنجار ناشی می گردد آسیب پذیر بوده اند.
در نتیجه این وضعیت آشفتهی سیاسی اقتصادی امنیتی و اجتماعی کشور گروهی از جوانان به مواد مخدر گروهای قاچاق بر و گروه های تروریستی پیوسته و یا به دلیل فقر و مشکلات اقتصادی با هزاران مشکل راهی دیارمسافرت گردیدند که این روند تاثیری فوق العاده مخرب و ناگوار بر روحیه باورمندی و وطن دوستی جوانان داشته موجب ناامیدی بیشتر جوانان نسبت به اینده شان گردیده است.
دولت افغانستان در سال های اخیر تلاش نموده تا از طریق ایجاد ساختارهای دولتی و فراهم سازی سهولت ها و تسهیلات مورد نیاز برای جوانان مشوق های موثر برای افزایش نقش و مشارکت جوانان به وجود آورد اما این تلاش ها اکنون موثریت آنچنانی در جلب اعتماد و باورمندی جوانان نسبت به مسؤلین و متولیان امور نداشته است.
عدم توجه به اشتغال زایی و فراهم سازی امکانات برابر برای جوانان و پخش و نشر روزافزون افکار و اندیشه های افراطی از طریق رسانه ها و شبکه های اجتماعی جوانان را در یک آزمون دشوار و سرنوشت ساز قرار داده نمیتوانند به درستی راه و روش آینده شان را ترسیم و تعیین نمایند وبه این ترتیب در برابر پدیده های منفی به گونهی جدی آسیب پذیر می باشند.
با وجودهمهی نارسایی ها و مشکلاتی که دامنگیر جوانان است در افغانستان از برکت ایجاد فضای دموکراتیک جوانان سیاست می کنند جریان های سیاسی و مدنی را رهبری می کنند در رسانه ها حضور پر رنگ دارند و کادرهای علمی دانشگاه و مراکز تحقیقاتی را تشکیل میدهند مدال آوران و افتخار آفرینان ورزش در داخل و خارج اند.
در نهایت جوانان ستون یک جامعه هستند. زیرا بنا کردن یک جامعه نیاز به بازوان قوئ و قدرتمند دارد در هنگامی که بزرگان و کهن سالان نصیحت و پیشنهاد تقدیم میکنند در مقابل جوانان نیرو و انرژی و کار بخرج می دهند پس در این جا هر یک از نسل های سابق و جدید مسؤلیت های خود را به وجه احسن انجام می دهند.
با حرمت
نویسنده: صابره الفارسی
ترتیب دهنده: ماه جبین رضایی