امیدوار بودن در زندگی

در ابتدای مطلب هذا می‌باید یادآور شد. زندگی زمانی معنا و مفهوم پیدا می‌کند که امید در زندگی وجود داشته باشد. زندگی بدون امید به معنای حس خوب نداشتن و پایان زندگی است. امیدوار بودن در زندگی باعث قربت رحمت الهی شده و به انسان آرامش روحی و روانی و اجتماعی نصیب می‌کند. امید به انسان می‌آموزاند که در زندگی از رحمت الهی نا امید نشود و در انجام کارهای پسندیده برای فردا و آینده خویش سعی و تلاش جدی نماید.

برای دانستن عنوان فوق مختصرا به معانی آن می‌پردازیم.

در نخست باید بدانیم امید چیست و امیدوار به چه معنا می‌آید. امید به معنای خوش‌بینی و حس خوب داشتن به هر چیز را گویند و همچنان امید به معنای انتظار وقوع رویدادهای مثبت در آینده. امید به معنای قدرت و اراده هم می‌باشد. به این معنا که هرازگاهی امید نباشد آدمی در حرکت و هدفی که می‌کند بی‌معنا خواهد بود. برخلاف فردی که امیدوار است هرگاه مانعی بر سر راهش ایجاد شود برای رسیدن به هدفش می‌تواند مسیر تازه‌ای را پیدا کند.

آری. از مطالب فوق چنین می‌شود گفت که امید یکی از بخش‌هایی مهم زندگی انسان‌ها به‌ شمار می‌رود. طبعا امید است که زندگی را با معنا و مفهوم می‌سازد. هرگاه انسان امید به زندگی نداشته باشد اصلا لذت زندگی خویش را نمی‌تواند دریابد. چنانکه خداوند متعال می‌فرماید:

«.. لا تقنطوا من رحمه الله ..» (از رحمت خدا نا امید مشوید.) [زمر: ۵۳.]

پروردگار و خالقی که انسان‌ها آفریده است. انسان را از ناامیدی منع فرموده است.

از آیه مبارکه چنین پیام می‌گیریم که خداوند باب و یا دروازه ناامیدی را بر بندگان خود بسته است و زندگی را به انسان‌ها مالامال و پر از امیدواری‌ها خوانده است. که در آیه دیگری خداوند متعال می‌فرماید: «و رحمتی وسعت کل شی» ( و رحمت من همه چیز را فرا گرفته است.) [اعراف: ۱۵۶]

به این معنا که رحمت خداوند متعال فراتر از همه چیز است. و امید را ضرورت زندگی انسان معرفی می‌کند.

در باب ضرورت امید بر زندگی می‌توان گفت که ضرورت امید بر زندگی چنان است که دلیل نمی‌طلبد. بدون امید الزامیت به زندگی میسر نمی‌شود. یعنی امید است که انسان را قوت و انرژی می‌بخشد تا سعی و تلاش در زندگی صورت گیرد.

در واقع امید اگر نباشد هیچ مادری فرزندی را شیر نمی‌داد و دهقان درختی را کشت نمی‌کرد. ولی این امر حیاتی برای مسلمان درس امید به فردای زندگی‌اش را می‌دهد. چنان که انسان در زندگی سختی‌ها و مشکلات را تحمل می‌کند. امید به فردای زندگی را نیز می‌داشته باشد.

در مفاهیم دینی امید صفت ستوده شده است. و هرگز انسان مسلمان از رحمت الهی ناامید نمی‌باشد. اشخاصی که از این امر حیاتی محروم و بی‌نصیب اند به بیماری‌های روانی و مشکلات خانوادگی دچارند. بلی امید است که به انسان‌ها آرامش روانی و رفاه اجتماعی نصیب می‌کند.

در پایان می‌شود گفت: از لابلای مفهوم امید بر زندگی به این نتیجه می‌رسیم. امید است که انسان‌ها کارهای مثبت و اعمال خوب را انجام می‌دهند. زیرا نگاه به ما بعد هرعمل در پی اعتقاد امید به آن زندگی معنی و مفهوم جدید می‌گیرد و آدمی قوت و انگیزه می‌گیرد به اعمال نیک و حسنه دست بزنند.

منابع

۱-قرآن‌کریم ( سوره مبارکه زمر و اعراف)

۲-مودودی سید ابوالاعلی (۱۳۹۸) تفهیم القرآن مترجم: عبدالغنی سلیم قنبرزهی ناشر: نشر احسان.