نقش زنان در صلح

بنام خدا
نقش زنان در صلح

آنچه جامعه ی انسانی امروز به آن نیاز مند است، نعمت صلح است و این نعمت مقدس تنها به گفتن و شعاد دادن بوجود نمی آید، بلکه نیازمند تلاش، پشتکار و عمل است.
تنها کتابی که در مورد این واژه مقدس بحث میکند، قرآن کریم است، که خداوند متعال در آیات متعدد آن صلح، صفا و صمیمیت را برای بشر؛ مایه خیر، برکت و نیک بختی می داند و می فرماید: ” وَ الصُّلْحُ خَيْرٌ – صلح بهتر است.”
اهمیت صلح در این است که اصلاح گری، حکم الهی بوده و وظیفه ی هر مسلمان است.
إِنَّمَا الْمُؤْمِنُونَ إِخْوَةٌ فَأَصْلِحُوا بَيْنَ أَخَوَيْكُمْ ۚ وَاتَّقُوا اللَّهَ لَعَلَّكُمْ تُرْحَمُونَ﴾(سورهٔ حجرات-آیهٔ ۱۰) { ترجمه: مومنان برادر یکدیگر اند بنابر این میان دو برادر خود صلح برقرار کنید و تقوا الهی را پیشه سازید تا مشمول رحمت او شوید. }
در این آیه ی مبارک بعد از اخوت اسلامی، در رابطه به تامین صلح نیز امر شده است، که همه مسلمانان اعم از مرد و زن باید در رابطه به حل منازعات و تامین صلح انجام مسئولیت نمایند.
اکنون در سرزمین مظلوم مان بنابر اسباب، عوامل و ایده هایی، طبل جنگ کوبیده شده و این آتش خانمان سوز، در خانه خانه این ملت جا افتاده است و قربانی های فراوان داده است. پس روی آوردن به صلح و امنیت و گام برداشتن به سوی تفاهم و آشتی نیاز ملت و جامعه ماست و وظیفه فرد فرد، زن و مرد جامعه می باشد که دارای مزایا و پیامد های عمده در تمام عرصه ها بوده و سبب موفقیت، رفاء و آسایش روانی تعلیمی، اجتماعی، اقتصادی و فرهنگی می شود.
صلح نیاز اساسی این امت و ملت است که در جنگ و شعله ی اختلاف، عمرشان گذشت و وطن را به تباهی کشاند.
زنان در صلح نقش بارز و ارزنده دارند نه تنها زنانی که اهل سیاست اند، بلکه تمام زنان می توانند در آوردن صلح سهیم باشند اعم از زنان باسواد، بی سواد، اهل علم و دور از علم و … پس نقش زنان در صلح از مردان نیز، زیادتر است. چون زنان اساس خانواده و جامعه اند و می توانند صلح را در خانواده و جامعه بیشتر از هر قشر دیگری رونق دهند. نقش زنان در صلح از برقراری آرامش در خانه و خانواده آغاز گردیده و ادامه می یابد تا تربیت نیکوی فرزندان.
عدم جار و جنجال در خانواده و در حضور فرزندان، عدم تنبیه و مجازات نابجا در جلو آنها و…عواملیست که یک زن می تواند توسط آن صلح را در خانه ایجاد کند.
همچنان روابط درست اعضای خانواده با هم می تواند به ایجاد صلح در خانه و عدم دشمنی، کینه و حسادت نقش اساسی داشته باشند. زنان می توانند با رفتار نیک و تعلیم و تربیت نیکوی اطفال، شاگردان و زیر دستان شان برای آنان الگو بوده و همچنان برای شان، از انجام اموری چون صبر، گذشت، ایثار، کرم، سخاوت، حیاء، عفت زبان، صداقت، حرمت به دیگران، شفقت و … آموزش دهد.
زنان می توانند صلح را در قلب، ذهن، رفتار و کردار خود و دیگران ایجاد و احیاء کرده و اساسات و عناصر صلح را در نفس فامیل و جامعه خود تقویه و موانع صلح را از بین ببرند. همچنان میتوانند از آنچه صلح و صفا را در خانه و جامعه خدشه دار می سازد مانند: ” تکبر، غرور، غیبت، بهتان، سخن چینی، حسادت، کینه، تمسخر، دشنام، دروغ، خیانت، تملق، نزاع و …” خود، خانواده و کسانی که تحت تربیت و اوامر ایشان قرار دارند، دور نموده و عواقب و ضرر های آنرا بیان نمایند.
هرگاه توانستیم به صلح و ارزش آن توجه نموده و در عمل، سلوک، رفتار، ساختار اجتماعی و صلاحیت های خود، آرامش درونی را ایجاد کنیم، میتوانیم خانواده و جامعه مان را نیز در فضای صلح آمیز، پرورش دهیم.
وقتی در خانه آرامش نباشد و سر و صدای پدر و مادر و عدم تفاهم در جریان باشد، طفل آنان با این حال و هوا بزرگ شده و از همان دوران کودکی، بازیچه ی آن تفنگ، و فیلم مورد علاقه اش فیلم جنگی می باشد. به خاطر کوچکترین حرف و اشتباه در خانه، مکتب و محیط و ماحول خود، دیگران را تنبیه و تحقیر می کند. بنابر این وضعیت، چگونه منتظر آمدن صلح باشیم؟
دولتی که ملت را به تباهی کشانده است و ما از آن شاکی هستیم، تشکیل شده از ملت ماست و ملت هم خودمان هستیم. پس تا زمانی که خود را اصلاح نکنیم و به فکر اصلاح خانواده و افراد و پیرامون خود نشویم، صلح نخواهد آمد.
به گفته دانشمند و حکیمی، ” اگر می خواهید نسل فردا را روشن فکر بسازید، معلم های خوب به صنوف ابتدایی مقرر نماید.”
زن می تواند دختر، خواهر، مادر، همسر، مدیر، معلم، کارمند و … باشد، پس نقش وی در آوردن صلح موثر و سازنده است. هرچند زن ها در وطن مان کمتر در سیاست دخیل اند، ولی با تربیه درست، عدم حس انتقام جویی و … در اطفال، نوجوان و جوانان، می توانند نسل صلح جو و خیر اندیش را به ارمغان آورند، تا دیگر موضوعات ساده ای چون درج یا عدم درج اسم مادر به تذکره، یا گذاشتن نام پوهنتون یا دانشگاه، درگیری های بزرگ لفظی و تعصبات به میان نیاید.
چنانچه حکیمی فرموده است: ” اگر می خواهید حاصل یک سال را به دست آورید، برنج بکارید، اگر میخواهید حاصل ده سال را به دست آورید، درخت بکارید و اگر میخواهید حاصل یک عمر را بدست آورید، انسان را تربیت کنید.”
به امید روزی که دیگر مکتب و مدرسه به آتش کشیده نشود و آدمی سربریده و طفلی یتیم نگردیده و زنی در سرزمینم، از حقوق و امتیازاتی که اسلام و دین به آن ارزانی کرده، محروم نشده و سرکوب و تحقیر و توهین نشود.
نگارش: نفیسه سادات

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

شما میتوانید از برچسب ها و ویژگی های HTML هم استفاده کنید: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>

بالا