خدا دوای درد ها

خدا به من توجهی ندارد. فکر می کنم نمازها و دعاهایم هیچ تأثیری بر من نمی گذارند. اگر غیر از این است پس چرا دیگر احساس رضایت ندارم، چرا فکر می کنم از خدا خیلی دور شده ام. خدا باید از من نفرت داشته باشد که من چنین زندگی یی دارم. خدا باید واقعاً من را نخواسته باشد که چنین زندگی یی را به من داده است. این ها همه سوالاتی اند که گاهاً به ذهن ما خطور می کنند، اما قبل از ما به فرد دیگری نیز این حالت رخ داده است و پروردگار خطاب به او آیه نازل کرد.
او پیامبرمان، محمد صلی الله علیه و سلم است که بعد از نخستین نزول وحی، برای شش ماه هیچ پیامی از پروردگارش دریافت نکرد. وی صلی الله علیه و سلم نیز فکر می کرد، خدایش او را فراموش کرده است زیرا نه وحی ای دریافت کرد و نه رویای الهام بخشی. به همین خاطر پیامبر خدا صلی الله علیه و سلم فکر کرد که شاید خدا از او نفرت دارد و دیگر نمی خواهد او را به عنوان نبی داشته باشد.
بعد از وقفه ای طولانی، پروردگار سخن اش را با این آیات آغاز می کند:
(وَالضُّحَى / قسم به روشنایی) شما در نخست به کسی که ناامید است چنین می گوئید که برخیز! بیدار شو! روشنی آفتاب را ببین. همیشه عذاب و درد و رنج نیست. (وَاللَّيْلِ إِذَا سَجَى / و قسم به شب وقتیکه می پوشاند). مشکل دوم کسانی که نا امید اند این است که شب ها بیدار می مانند و صبح ها به خواب می روند. بناءً همه چیز برایشان تیره و تار است. (مَا وَدَّعَكَ رَبُّكَ وَمَا قَلَى) خدا از تو نفرت ندارد ای محمد! خدا از ما نفرت ندارد و نه هم فراموش کرده است. ای بندگان خدا! خدا شما را فراموش نکرده است. (وَلَلآخِرَةُ خَيْرٌ لَكَ مِنَ الأولَى / و در اخیر، آخرت برای تو بهتر خواهد بود از دنیا) آن چیزی که قرار است بیاید خیلی بهتر است از آن وضعیتی که تو فعلا در آن هستی. (وَلَسَوْفَ يُعْطِيكَ رَبُّكَ فَتَرْضَى / و خیلی زود خدا بتو پاداشی عظیم می دهد و تو را خوشحال خواهد کرد). یعنی خیلی زود تو به بهشت خواهی رفت. این بهترین چیزی است که به فردی که در قلب اش احساس بدی می کند، بگوئید.
بعد خدای متعال دلیل می آورد تا باورتان شود: (أَلَمْ يَجِدْكَ يَتِيمًا فَآوَى / آیا ترا یتیم نیافت و پناه داد؟!) از تو مراقبت کرد، مواظب تو بود. آیا طفل کوچکی نبودی که هیچ کس به تو اهمیت نمی داد و توجه نداشت و خدا تو را مواظبت کرد. (وَوَجَدَكَ ضَالا فَهَدَى / آیا تو را گمراه نیافت و هدایت کرد؟). ما از دنیا هیچ چیزی نمی فهمیدیم و منظم به عبادات نبودیم، آیا خدا ما و شما را هدایت نکرد؟ من به نماز خواندن عادت نداشتم، آیا خدا مرا هدایت نکرد؟
(وَوَجَدَكَ عَائِلا فَأَغْنَى / آیا خدا ترا فقیر نیافت و غنی کرد؟). خدای مهربان باربار به ما یاد آور می شود که چرا باید به آنچه که خدا می گوید و به وعده هایی که داده است، باور کنیم؟ و این بهترین راه است برای اینکه به فرد نا امید بفهمانی که همانطور که خدا در گذشته توانست، باور داشته باش که در آینده هم می تواند.
بعد خدای مهربان پاد زهر نا امیدی را می دهد، می دانید چیست؟
فرد نا امید نسبت به خودش خیلی نگران است. ولی بهترین راه برای از بین بردن نا امیدی و احساس بی ارتباط بودن یا دور بودن از خدا اینست که بیاد بیاوری آن افرادی را که بیشتر و بیشتر از تو در مشکلات هستند. (فَأَمَّا الْيَتِيمَ فَلا تَقْهَرْ / نسبت به ایتام سخت مباش). (وَأَمَّا السَّائِلَ فَلا تَنْهَرْ / و اما کسی که از تو درخواست می کند به او نه مگو). به افراد پائین تر از خود نگاه کنیم. و آخرین راه برای از بین بردن احساس ناامیدی اینست که: (وَأَمَّا بِنِعْمَةِ رَبِّكَ فَحَدِّثْ / در مورد نعمات خدا صحبت کن، نعمات پروردگارت را به زبان).
به این طریق شما نیز همان محبتی را دریافت می کنید که پیامبر ( صلی الله علیه و سلم ) دریافت کرد. اگر خدا ما را دوست نمی داشت چرا هنوز ما زنده ایم؟
سخنرانی استاد توفیق چوهدری
مترجم: صالحه رحمتی
منبع: انترنت

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

شما میتوانید از برچسب ها و ویژگی های HTML هم استفاده کنید: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>

بالا