اویغور ها در کشور چین

مترجم: استاد خالده شفیق

اویغورها از اقوام ترک ‌تبار ساکن ایالت خود گردان سین‌ کیانگ یا ترکستان شرقی (اویغورستان) به مرکزیت اورومچی، در شمال غرب چین هستند که غیر از استان سین‌ کیانگ چین؛ بر پایه آخرین آمارِ مربوط به سال ۲۰۰۹ میلادی، بخشی از آنان اینک ساکن کشور قزاقستان و بخشی کوچکی هم ساکن کشور قرقیزستان هستند. بیشتر اویغورها پیرو دین اسلام و سنی هستند.
اسناد و مدارک تاریخی نشان می‌دهند که منطقه سین‌ کیانگ پیش از سکونت مهاجران مغول و اقوام ترک، سرزمینی ایرانی بوده که اقوام و قبیله‌ های ایرانی مانند سکاها و سغدها با گویش زبان‌ های خاور ایران (زبان‌های ایرانی شرقی) در آن زندگی میکردند. در کتاب های تاریخی از حضور گروه‌ هایی از اقوام آریایی در منطقه سین‌ کیانگ نام برده شده‌ است. برخی از آنان حکومت محلی نیز داشتند که رواج زبان سغدی از نشانه‌ های پایدار فرهنگ ایران باستان در این سرزمین به‌ شمار می‌ آید. همچنین گذر جاده ابریشم از این منطقه سبب شده نژاد های گوناگون با فرهنگ‌ های گوناگون در آن ساکن شوند و هم ‌زیستی مسالمت‌ آمیزی داشته باشند که گرد همایی فرهنگ‌ های متنوع آسیایی بر غنای فرهنگی آن افزوده‌ است. در این بین زبان و فرهنگ ایرانی به دلیل پیشینه طولانی و توسعه خود حرف اول را میزده‌ است. در سال ۸۴۰ میلادی به دلیل قحطی و خشک‌سالی و بحران اجتماعی در مغولستان، بسیاری از مغول‌ها به سین کیانگ کوچ کردند. از آمیزش مهاجران و دیگر اقوام ترک با ساکنان بومی یعنی سکاها و آریایی‌ها نژاد تازه‌ای به وجود آمد که بعدها به اویغورها شناخته شدند. در اثر افزایش شمار مهاجران، جمعیت قبایل آریایی و ایرانی که به زبان‌ های شرقی ایرانی صحبت میکردند کاهش یافت و به تدریج در جمعیت غالب، همگون‌ سازی فرهنگی شدند. کنون حدود بیش از ۱۰ میلیون مسلمان از مردم اویغور در منطقه شین جیانگ در شمال غرب چین زندگی می کنند.
ولی چین با جمعیت کثیر و مذاهب گوناگون که در خود جا داده است و آنها را گذاشته است تا به راحتی به مذهب که انتخاب کرده اند ادامه دهند ولی از دادن این حق برای مسلمانان کشور خود ابا دارد، و میخواهد از روش های مختلف استفاده کرده روی آنها کنترول داشته باشند.
چین با استفاده از روش های کاملاً جدید نظارتی و با شبکه منظم در اردوگاه های بازآموزی، علیه این مردم فعالیت می کند. حکومت چین زیر پوشش نگرانی از بابت تروریسم اسلامگرا عملاً آزادی های مذهبی و حق خودارادیت فرهنگی اویغورها را به شدت محدود ساخته است. مناطق اویغورها به طور بی نظیری به نواحی تحت نظارت مبدل شده اند.
ینینگ شهری در شمال غرب شین جیانگ است. این منطقه رسماً به نام “اداره خودمختار منطقه اویغورها” یاد می شود. مسلمانان ترک اویغور با حدود ده میلیون جمعیت، تقریباً نیم نفوس این شهر را تشکیل می دهند. عاقله، دختر ۱۷ ساله ای که در یکی از رستورانت های این شهر به عنوان خدمتگار یا گارسون اشتغال دارد، در مورد نظارت مردم توسط پولیس چین می گوید: در هر کوچه اکنون یک مأموریت پولیس ساخته شده است. هر دوشنبه همه ما باید در برابر پرچم چین ادای احترام کنیم. ما جمعاً ۵۰۰ نفر می شویم که باید اجباراً از تمام روستاهای محل در این اجتماع حضور یابند. با چنین مراسمی برای اویغورها، به اصطلاح درس وطندوستی داده می شود. استفاده از نماد های اسلامی به شمول ستاره و هلال از سوی حکومت کاملاً ممنوع شده است. علاوه بر این والدین دیگر اجازه ندارند به فرزندان خود اسم اسلامی بگذارند. برای کنترول و نظارت بیشتر بر اویغورها، همچنان سیستم اجباری والدین تعمیدی در شین جیانگ معمول است. پدران و مادران تعمیدی اکثراً مأمورین رسمی دولت اند که به داخل خانواده ها رفته دقت می کنند که در خانواده ها به زبان چینایی صحبت شده و رسم رواج آنها مراعات میگردد.
علاوه بر این، حکومت چین نه تنها آزادی های دینی را در این مناطق محدود ساخته است، بلکه اقدامات دیگری را نیز برای نظارت بیشتر انجام می دهد. به این معنی که ادارات محلی چین شبکه ها و اردوگاه های تربیت مجدد را در این مناطق ایجاد کرده اند. اینکه چه تعدادی در این اردوگاه ها بندی می باشند، هنوز روشن نیست. با آنهم براساس گمانه زنی های حکومت های غربی، سازمان های حقوق بشر و دانشمندان، حدوداً از ۱۲۰ هزار تا بیش از یک میلیون تن در این اردوگاه های تجدید تربیت زندانی اند. بر بنیاد گزارش خبرگزاری نیوزیلاند هرالد، تصاویر ماهواره‌ی نشان می‌دهد که حکومت چین گورستان اقلیت مسلمانان اویغور در شمال‌غرب سینگ ‌یانگ را تخریب کرده است و همچنان فیلم‌ های پهپادها نشان میدهد که صدها تن از اویغورها که چشمان و دستان‌ شان بسته است، به اردوگاه‌ ها منتقل شده‌اند.

بر پایۀ این گزارش، مدارکی نیز به دست آمده است که نشان می‌دهد حکومت چین چگونه ‌گی رفتار با اقلیت‌ها را به مسئولان و مقام‌ های این کشور آموزش می دهد. مدارک دیگری نیز حاکی از توافق اجباری میان زنان اویغور و مردان هان است که بیانگر « تجاوز گروهی» بر این زنان می ‌باشد.
خانم روشن عباس، یک فعال مدنی اویغور می‌گوید که هدف این برنامه جز تجاوز گروهی برنامه‌ریزی‌شده بر زنان اویغور دیگر چیزی نیست. عباس می‌گوید، حکومت چین به مردان هان برای ازدواج با زنان ایغور خانه، کار و پول میدهد. به گفتۀ او، زنان و دختران اویغور نمی‌ توانند از این دستور حکومت سر باز بزنند و در صورتی که مخالفت کنند به عنوان افرادی که از ازدواج با مردان خداناباور راضی نیستند، افراطگرا خوانده می‌شوند. هدف این برنامه، کمک به خانواده‌ های مسلمان اویغور است تا دیدگاه‌ها و عقایدشان تغییر کند. مدارک وجود دارد که نشان میدهد چگونه چین اقلیت اویغور را در اردوگاه‌ها «شست‌وشوی مغزی» می‌دهد. یکی از این مدارک نشان می‌دهد در سال ۲۰۱۷ میلادی تنها در یک هفته ۱۵ هزار تن از جنوب منطقۀ سین‌کیانگ به این اردوگاه‌ها فرستاده شده ‌اند.
شما میتواند از صفحات اجتماعی متفاوت با مدارک بدست آمده اعمال را که دولت چین بالای ایغور ها عملی می نماید اگاهی حاصل نمایید. داکتر ذاکر نایک در یکی از سخنرانی های خود بیان داشت که: در اسلام برای ما اجازه داده شده است در صورت که عملی بد را دیدیم و توان تغیر آن را نداشتیم با قلب از آن نفرت نماییم. ولی زمان که دولت چین این اردوگاه ها را برپا نمود ۳۷ کشور جهان از این امر پشتبانی نموده اند، و این را ضد قانون بشر ندانسته اند و گفتند که این بخاطر جلوگیری فعالیت های تروریستی میباشد در حالیکه مدارک مختلف از نسل کشی مسلمان ایغور با شکنجه های روحی و روانی وجود داشت مگر، درد این جاست که در میان این ۳۷ کشور ۱۵ کشور از کشور های اسلامی بودند که امر دولت چین را تایید و حمایت کرده است.
اینجاست که میدانیم که جهان اسلام با داشتن بیشترین جمعیت ۲ میلیاردی در جهان با آن هم زیر دست قرار داشته و چرا سوء استفاده میشویم، و این که چرا از آن ابر قدرت بودن جهان به این ذلت دچار شدیم چون آنانکه پیش از ما بوده اند به قرآن و سنت عمل می کردند، در حالیکه ما آن را رها کردیم. با وجود داشتن ثروتمندترین مناطق جهان در فقر به سر میبریم، کشور های اسلامی طلا سیاه (نفت) را دارند ولی چون از تطبیق قرآن و سنت دور شدیم به این ذلت دچار شدیم. زمانی بود که هدف ما یکی بود برادر مسلمان ما هر جا میبود حفاظت از حقوق شان را مسوولیت خود میدانستیم عمل به قرآن و سنت پیامبر ما را با هیچ معاوضه نمی کردیم. ولی امروز نتها در مقابل سکوت می نماییم بل از ذلت زیاد آن را تایید می نماییم.
امام حسن البناء بسیار زیبا برای ما درد و درمان را بیان میکند: جهان به سبب حوادث هولناک، دگرگون خواهد شد؛ و فرصت کار های بزرگ دست خواهد داد. جهان منتظر دعوت، هدایت، رستگاری، کامیابی، صلح و دوستی ست، تا از درد ها رهایی یابد. اکنون زمان ایفای نقش شما در رهبری ملت ها و سیادت آنان فرا رسیده است. این روزگار میان مردم دست بدست میشود؛ و شما چیزی را از خداوند امید دارید، که آنان ندارند. پس آماده شوید؛ و همین امروز کار را آغاز کنید، که فردا از کار ناتوان می شوید.
الله متعال سوره رعد آیه ۱۱میفرماید:
خداوند اوضاع و احوال قومی را تغیر نمی دهد، تا آنان خود اوضاع خود را تغییر ندهند.

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

شما میتوانید از برچسب ها و ویژگی های HTML هم استفاده کنید: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>

بالا