AnimatedAirplaneClipart25

شروط و ضوابط مهاجرت و اقامت در خارج از داراسلام

 

در مقاله قبل بیان شد که اقامت در خارج از دار اسلام تحت شرایط و ضوابط جایز است. و اینک به بیان شروط و ضوابط می پردازیم:

اگر چه جمهور فقها بر جواز اقامت در خارج از دار اسلام اتفاق نظر دارند اما باید به این نکته نیز توجه نمود که اقامت بین کفار می تواند خطر بزرگی برای دین، اخلاق و منش مسلمانان باشد.

زیرا همنشینی و معاشرت با کفار، ممکن است فرد مسلمان را در خطر نابودی و فاصله گرفتن از اسلام قرار دهد.

بناءً فقهایی که قایل به جواز اقامت در خارج از دار اسلام هستند، به این کار سه شرط اساسی را ذکر کرده اند تا در کنار اقامت در خارج از دار اسلام، دین و هویت واقعی مسلمانان محفوظ بماند. این سه شرط عبارت اند از:

1 – دین مسلمان مقیم در امان باشد.

2 – توانایی اظهار دین وجود داشته باشد.

3- مصلحت راجع، برای شخص مقیمیا جوامع اسلامی وجود داشته باشد.

در ادامه به بیان وشرح شروط مهم پرداخته می شود.

در امان بودن دین

اقامت در خارج از دار اسلام باید همراه با وجود امنیت در دین باشد، به شکلی که فرد مقیم دارای پایداری، علم ، ثبات در دین و ایمان خود باشد. لازمه این امر، وجود اراده قوی در پاسداری از دین و شناخت و اسبابی است که دین مسلمانان را به خطر مواجه می سازد.

جمهور فقها نیز بیان کرده اند اقامت در دارالکفر در صورتی جایز است که فتنه ای در دین مسلمان رخ ندهد بنابر این در راه حفظ دین از فتنه، برمسلمان مقیم واجب است که از دوستی با کفار اجتناب ورزد. و دشمنی آنان را به خود و اسلام در دل داشته باشد. دوستی با کفار از عوامل خطرنکی است که امنیت دین فرد مقیم را تحدید می کند و با دستورات خداوند منافات دارد خداوند می فرماید(يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لا تَتَّخِذُوا الْيَهُودَ وَالنَّصَارَى أَوْلِيَاءَ بَعْضُهُمْ أَوْلِيَاءُ بَعْضٍ وَمَنْ يَتَوَلَّهُمْ مِنْكُمْ فَإِنَّهُ مِنْهُمْ إِنَّ اللَّهَ لا يَهْدِي الْقَوْمَ الظَّالِمِينَ )

ترجمه : خداوند (ج) در این آیه از مومنان می خواهد که از دوستی با کفار ( یهودیان و مسیحیان ) اجتناب ورزند چرا که دوستی با آنان سبب در پیش گرفتن راه و روش آنان می گردد. و اینیکی از عواملی است که دین مسلمان مقیم در خارج از دار اسلام را با تهدید مواجه می گرداند.

 

توانایی اظهار دین :

یکی دیگر از شروط اقامت در خارج از دار اسلام توانایی اظهار دین و برپائی شعائر اسلامی بدون خوف از غیر مسلمانان است.

به شکلی که درین راه ممانعتی برای مسلمانان وجود نداشته باشد و این امر ممکن نیست مگر اینکه فرد مقیم آگهی و علم لازم را نسبت به احکام و دستورات دین خود داشته باشد و قادر به بیان و اظهار آن باشد جمهور فقها بیان کردند اگر در دارالکفری امکان اظهار دین نباشد، اقامت مسلمانان در آنجا جایز نیست ولازم به ذکر است که منظور از اظهار دین در میان کفار، فقط انجام دادن عبادات شخصی مانند: نماز، روزه و صلوات و پرهیز از منکرات مانند: زنا و ربا نیست ، بلکه علاوه بر اینها فرد مسلمان باید توانایی اعلان وحدانیت

خداوند (ج) تکفیر مشرکین، اعلام برائت ، عدم مودت با کفار ، و نهی از شرک را نیز داشته باشد ابن قدامه می گوید : ( اگر مسلمانی دربین کفار مقیم بود و توانائی اظهار دین و واجبات دینی را نداشت اما قادر به هجرت کردن از بین آنان باشد به این حالت هجرت کردن بر او واجب است و علت این امر کلام خداوند می باشد(إِنَّ الَّذِينَ تَوَفَّاهُمْ الْمَلائِكَةُ ظَالِمِي أَنفُسِهِمْ قَالُوا فِيمَ كُنتُمْ قَالُوا كُنَّا مُسْتَضْعَفِينَ فِي الأَرْضِ قَالُوا أَلَمْ تَكُنْ أَرْضُ اللَّهِ وَاسِعَةً فَتُهَاجِرُوا فِيهَا فَأُوْلَئِكَ مَأْوَاهُمْ جَهَنَّمُ وَسَاءَتْ مَصِيراً) (نساء97)

ترجمه: بی گمان کسانی که فرشتگان به سراغشان می روند و خود ستم کرده اند، بدیشان می گویند: کجا بوده اید؟ گویند: ما بیچارگان در سرزمین(کفر) بودیم0(و چنان که باید به انجام دستورات دین نرسیدیم! فرشتگان بدیشان) گویند: مگر زمین خدا وسیع نبوده تا در آن( بتوانید بار سفر بندید و به جا ی دیگری) کوچ کنید؟ جایگاه آنان دوزخ است، و چه بد جایگاهی و چه بد سر انجامی!

وجود مصلحت راجح برای مسلمانان:

فقهای اسلامی زمانی اقامت در کشور های غیر اسلامی را جایز می دانند که مصلحت راجحی را برای فرد مسلمان یا جامعه اسلامی به همراه داشته باشد. این مصلحت می تواند بدو شکل باشد:

الف : مصلحت عام: مانند جهاد علیه کفار، تبلیغ و ترویج دین، معرفی فرهنگ و تمدن اسلامی، آگهی از احوال مشرکین ، دفع مفسده تنظیم روابط بین کشور ها ، ترسیم چهره واقعی اسلام ومسلمانان ، کسب علوم و فنون مورد نیاز جوامع اسلامی و …

ب: مصلحت خاص: مانند کسب تحصیلات، فرار از ظلم و ستم ، تجارت، درمان ، کار، حفظ نفس ، مال و ناموس وهر آنچه که منفعت خاصی را به همراه داشته باشد .

با توجه به آنچه بیان شد، اگر اقامت در بین کفار هیچ مصلحت عام یا خاصی را بدنبال نداشته باشد و تنها به صرف خوش گذرانییا انجام منکرات باشد درین حالت اقامت در این کشور ها فاقد مشروعیت خواهد بود.

 

0 تبصره

از همه اولتر تبصر کنید!.

نظر خود را بنویسد!