آثار رحمت خداوند در زنده گی ما

زمانی که می خواهیم خداوند را بشناسیم آدرس شناخت او اسما و صفات او تعالی است یعنی این صفات خداوند است که او را به ما معرفی میکند. از جمله اسمای خداوند متعال یکی هم الرحیم است. رحیم یعنی نهایت مهربانی و رحمت، که جزء از ذات او تعالی از کسی یا چیزی دیگر توقع نمی رود…

وقتی به اطراف و اکناف خود متوجه شویم به یک تعداد زیادی از انعکاسات و نشانه های رحمت خداوند متعال نسبت به خود را متوجه می شویم که هر کدام آن ما را به او نزدیک تر می سازد و از غم و اندوه نداشته های ما می کاهد… بزرگترین رحمت خداوند در حق ما این است که ما را اشرف مخلوقات قرار داده و از روح خود بر ما دمید و با دادن عقل و شعور ما را انسان نامید، موجوداتی کاملا مجزا در دنیا… که بعد از قرنها تحقیق و پژوهش تا هنوز هم اسراری در وجودش پنهان است که جزء خالقش کسی آن را نمی داند…

سپس یک جمعی ازین انسان ها را با لطف و رحمت خویش عزت بخشید و در قلب های بی جان شان نوری به نام ایمان را تاباند و این نور سبب زنده شدن قلوب شان گردید یعنی خود ایمان بعد از انسان بودن از بزرگترین و بی بدیل ترین رحمت خداوند در حق بنده هایش محسوب میشود…

ایمان یک رحمت مشترک رب العالمین در میان بنده گانش است اما بعد ازین نقطه گونه های رحمت در زنده گی هر فرد رنگ خاص خودش را دارد..

شاید بعضی ها نعمت صحت را بزرگترین رحمت بعد از ایمان بدانند و شاید بعضی ها داشتن فامیل (مادر و پدر) را… بعضی ها علم را.. و بعضی هم موقعیت خوب اجتماعی…

اما! بعضی ها فرصت وقف کردن خود و زنده گی خود بخاطر کار در راه خدا را بزرگترین رحمت خداوند در حق خود میدانند….

می خواهم شرح کنم که چرا ایمان بزرگترین رحمت برای بشریت محسوب میشود…

چنان که قبلا متذکر شدیم ایمان نور است، نوری که قلب های مرده را زنده می کند.. ایمان به انسان احساس آرامش و امنیت می بخشد.. با ایمان که باشی حس میکنی که تنها نیستی… با ایمان که باشی زحمات و تلاش هایت حتی برای کارهایی که کوچک به نظر می رسند با اهمیت است… با ایمان که باشی از دیگران رنجیده خاطر نمی شوی…. با ایمان که باشی خدا را حس میکنی… حس میکنی که یکی مراقبت است.. حس میکنی که تنهایت نمی گذارد… همیشه به تو گوش میدهد حتی به گپ های بی مفهوم و تکرارت.. با ایمان که باشی امیدوار میباشی… با ایمان که باشی بخاطر از دست دادنش می هراسی… و همین گونه آرزوها، معیارها و ارزشهایت دیگر تغییر میکند …

مغفرت پروردگار یکی دیگر از بزرگترین آثار رحمت او است… وقتی با این که می دانی گناه کرده ای هنوز هم امید به بخشش او داری.. این امید از کجا منشاء می گیرد؟

مگر در رابطه های دنیوی قاعده نیست که با یک اشتباه طردت کنند؟

مگر اینن گونه نیست که بخاطر یک موضوع کوچک و بی ارزش قلب های همدیگر را می آزاریم ؟

طبعا که این طور نیست، اینجا طرف رابطه ما خداوند است بزرگترین و رحیم ترین و کریم ترین…

او خود دریچه امید را برای مان باز گذاشته و می فرماید:لا تقنطوا من رحمة الله….

قرآن رحمت پروردگار است… اگر قرآن نمی بود قلبها و ارواح ما از کدام منبع تغدیه می شد؟

بعثت محمد (صلی الله علیه و سلم) به عنوان آخرین پیغمبر برای ما رحمت است..

او که خداوند در وصفش می گوید و ما ارسلناک الا رحمة للعالمین…

همانگونه که انسان ها با قیافه های مختلف خلق شده اند آرزو ها، خواست ها، توانایی ها و ضعف های شان نیز متفاوت است… این گونه آثار رحمت خداوند در زنده گی هر کسی نظر به دید همان فرد متفاوت است… به طور عموم از زمان طفولیت تا حال آثار رحمت خداوند در حالات مختلف به اشکال مختلف قابل دید است.. داشتن یک مادر مهربان که در طفولیت از ما مواظبت میکند، داشتن خواهران و برادرانی که با وجود شان از تنهایی ما می کاهند، داشتن دوستانی که قوت قلب ما هستند، بدست آوردن فرصت درس خواندن و خدمت به جامعه، به دست آوردن فرصت اینکه رابطه خود و دیگران را با خداوند بهتر بگردانی، داشتن چشمان بینا، گوش های شنوا، صحت کامل و مانند اینها هزاران نمونه دیگر .. همه از رحمت و مرحمت ذات رحیم پروردگار است.. که با هیچ معیار زمینی مقایسه نمیشود و با هیچ ترازویی وزن شده نمی تواند…

نویسنده : نیلاب رنجبر محصل صنف سوم طب کابل

 

0 تبصره

از همه اولتر تبصر کنید!.

نظر خود را بنویسد!