بهار، درس ها و اندرز ها

بهار جشن طبیعت و فصل طراوت است. پیام آور زیبایی و سر زندگی است بهار با سر سبز شدن دشت ها و دمن ها و کوها وبیرون جهیدن شگوفه ها و جوانه ها برای ما درس ها و اندرز های دارد.

می بایست از این دگرگونی طبیعت درس ها گرفته و بهره ها جست بهار را فرصت و بهانه قرار بدهیم برای ایجاد تغییر و دگرگونی در زندگی تصورات احساس ها و اعمال و اندیشه های مان.

بهار رویدادیست همانند سایر رویداد های طبیعی و تاریخی که برای خردمندان برخوردار از گوش شنوا، دیده ی بینا و قلب پویا حاوی درس ها و عبرت های فراوانی است چنان که خداوند در آیه 65 سوره نحل می فرماید:(و الله انزل من السماء ماء فاحیا به الارض بعد موتها ان فی ذلک لآیه لقوم یسمعون).

ترجمه: الله متعال است که از ابر آسمان آب را می باراند و زمین را پس از مرگ آن دوباره حیات می بخشد. بی گمان درین {کار باراندن و رویاندن و موات و حیات }دلیل روشنی (بر وجود مدبر حکیم ) است برای آنان که گوش شنوا دارند.

این درس ها را میتوان از بهار آموخت:

بهار نوید بخش آخرت است : خداوند هر سال یک بار زنده کردن طبیعت پس از مرگ زمستانی را به ما نشان میدهد تا تصور زندگی بعد از مرگ برای ما آسان گردد خدایی که قادر باشد هر سال یک بار زمین و روییدنی های آن را بمیراند سپس زنده گرداند توانایی آن را هم دارد که تنها برای یک بار آدمی را بمیراند و در آخرت زنده گرداند.

بهار یاد آور گذشت یک سال از عمر آدمی است و بهترین زمان برای محاسبه نفس و تجدید و تکمیل عهد هایی که با خود و خدای خود بسته ایم. رمز موفقیت انسان ها در محاسبه نفس و اقدام به بر طرف نمودن معایب است. کسانی که به هر از چندگاه به محاسبه ی نفس خود نمیپردازند به عیب های خویش اطلاع نمی یابند و در نتیجه چون به رفع آن نمی پردازند و همچنان درباتلاق معایب خویش دست و پا میزنند. بهار بهترین فرصت برای این همه کار های مهم است . صاحبان اندیشه ی سالم به حساب خود می رسند قبل از این که به حساب شان رسیده گی شود و نا بخردان غافل از احوال خویش محاسبه ی نفس را جفا به خود تلقی می نمایند.

بهار فرصت تلاش و سازندگی است باید همه مان ازین فرصت استفاده کرده و به کار و تلاش خستگی ناپذیر برای آبادانی مادی و معنوی کشور خویش همت بگماریم.

بهار فرصت تجدید قوا و نیرو است چه زیباست درآن برهه و درین سال جدید توانایی های خویش را تجدید نموده و همه قدرت و نیروی خود را در خدمت مردم و سرزمین خویش قرار دهیم.

بهاربا آب و هوای خوب و خوش دائم بعد از زمستان سرد و سوزان می آید هم سان که روز روشن در پس شب سیاه.

{و اختلاف اللیل و النهار و ما انزل الله من السماء من رزق فاحیا به الارض بعد موتها و تصریف الریاح آیات لقوم یعقلون} (همچنین در دگرگونی شب و روز و در چیز های ( همچون باران و نور و اشعه های گوناگون ) که خدا از آسمان فرو می فرستد و سبب رزق و روزی هستند و خدا به وسیله آنها زمین را بعد از مرگش حیات میبخشد و نیز در وزش بادها (و بالطبع دگرگونی هوا) نشانه های بزرگی است برای آنان که به تعقل می پردازند.}

این آمد و شد پی درپی حامل پیام امید است و به انسان می آموزد که فضای سرد و تاریک موجود همیشه ماندگار نیست و اگر تاب مقاومت در برابر آن وجود داشته باشد رو به زوال است و خورشید گرم و تابان در پس این سوز و تارکی هر آن پرده از رخسار می زداید سختی های امروز را به امید دستیابی به خوشی های آینده باید تحمل نمود. نباید از زمستان انتظار هوای گرم داشت و از شب فضای روشن بلکه باید با سرما و سیاهی آن دو ساخت و برای شان چاره اندیشی کرد.

بهار فصل باز شدن دروازه های مکاتب در کشور است بیاییم با الگو پذیری از بهار با نشاط و طراوت به سوی تعلیم و تربیه بشتابیم و همه ی مسوولان معارف ،معلمان گرامی و دانش آموزان ارجمند با تعهد در پیشگاه الله متعال و خدمت به وطن به سوی مکاتب گام بردارند چون معارف فعال کارا و متخصص ضامن سعادت و شکوفایی آینده ملت است همه با هم به سوی معارف آینده ساز و شکوهمند.

بهار، شادابی ،طراوت ،سرزنده بودن و تنوع پذیری را به ارمغان می آورد بهار هر سال سه ماه بیشتر نیست اما می شود دوازده ماه سال را بهاری بود بهار می تواند ایست گاه خوبی برای تقویت روحیه ی نشاط و شادی و همدیگر پذیری و پایان دادن به جمود و در لاک خود ماندن و افسرده گی و اندوه باشد انسان در بهار بیش از هر فصل دیگر میل به بهره بردن از طبیعت و زیبایی های موجود در عالم هستی را دارد بیش از هر زمان دیگر به سیر و سفر می پردازد و برای آسایش تن و آرامش روان برنامه ها دارد او می تواند برای همه سال انرژی و روحیه کسب کند و در فصل های دیگر سال نیز بهاری رفتار کند و بدین صورت بهار میتواند منشا تغییر و تحولی روانی و رفتاری در آدمی باشد.

بهار فصل آشتی است طبیعت را با همه ی تنوع آن زیبا می سازد و خار و گل را آشتی میدهد ما درین برهه از تاریخ چقذر نیازمند آشتی هستیم تا به نقاط اتفاقی تمرکز نموده و امور اختلافی را با گفتگوی مسالمت آمیز حل و فصل نماییم پس بیاییم از هم پذیری بهار روحیه دیگر پذیری را بیاموزیم و همه مان با تنوع زبانی و قومی در کنار هم آینده ی خویش را شکوفا ساخته و با عزت و سربلند به زندگی سعادتمندانه خویش ادامه بدهیم.

 

 

 

 

..

 

 

 

0 تبصره

از همه اولتر تبصر کنید!.

نظر خود را بنویسد!